Column

Ik weet dat het heel fout is, maar het kwam niet geloofwaardig over

Mano Bouzamour (1991) publiceerde eind 2013 zijn debuutroman De Belofte van Pisa. De film-, theater- en hoorspelrechten van het boek werden verkocht, en ook verschijnt de roman in 2016 in het Duits en Spaans. Elke zondag lees je hier zijn column uit Het Parool

Mano Bouzamour.Beeld Het Parool

Op het web viel mij iets op. De politie werft via sociale media. Er werd een foto op Facebook gedeeld met de tekst: 'Word ook hoofdagent. Solliciteer nu.' Op de foto werd een onheilspellende scène nagebootst. Politiebusjes dwars over de weg met blauwe zwaailichten aan, op de achtergrond een agent die midden op de weg stond om auto's om te leiden, de lucht vol rook.

Nu het onheilspellende aspect: op de voorgrond een allochtone jongeman met een gehavend gezicht, in elk geval een zeer vermoeid uitziende jonge Marokkaan of Turk of Armeen of Joegoslaaf of een Afghaan in een politiepak. Kortom, niet de alledaagse agent. En dat is goed. Nee, echt.

De afgelopen tijd hoor je het steeds vaker: er moet meer aan diversiteit worden gedaan. Helemaal mee eens. Maar ik moet bekennen, ik weet dat het heel fout is, en ergens misschien zelfs een beetje racistisch, maar het kwam gewoonweg niet geloofwaardig over. Totaal niet. Ik heb zulke agenten nog nooit in mijn leven gezien - vandaar natuurlijk zo'n campagne. Maar met alle respect, de jongen zag eruit alsof hij zojuist uit de oorlogsgebieden van Syrië kwam.

De politie deelde nog een fascinerende foto op Facebook. Een jongeman met een smeulende joint in de mondhoek, de rook kringelend langs de krulletjes op zijn voorhoofd. Met samengeknepen ogen keek hij naar de lens van de camera terwijl hij een voorover gebukte jongedame in haar nek vastgreep, haar handen tegen de muur, zijn kruis keurig tegen haar kont. Het meisje had een politiepak aan. De letters op het uniform reflecteerden door de flits.

De knul met krulletjes deed mij denken aan iemand die ik jaren geleden had gezien. Langs de boulevard van Martil, een kustplaatsje in Marokko. Daar kwamen elke zomer de grootstedelijke gangsters bijeen om bij te komen van een jaar kei- en keihard werken. Elk luxe automerk werd ruim vertegenwoordigd.

Maar er was één iemand die zo nu en dan de show stal. Een slungelige jongeman uit Den Haag die de straten op een gejatte politiemotor onveilig maakte. Dan kwam hij aan, ontbloot bovenlijf en in een zwembroek, de uitlaten grommend als leeuwen en parkeerde hij de tweewieler soepeltjes op de brede stoep tussen de zeemeeuwen. Uit de topkoffer waar normaal gesproken het gele bonnenboekje zat, pakte hij een handdoek en sloeg die over zijn zonverbrande schouder, waarna hij op zijn dooie gemak richting het strand slenterde.

Op de foto waarop het schitterende stel een stomende sekspartij simuleerde, stond: 'Betreft hier geen echte agenten! Het uniform is ergens gestolen en even aangetrokken voor de foto. Zouden jullie zo vriendelijk willen zijn om het politie-uniform schoon terug te komen brengen nadat jullie klaar zijn?'

Natuurlijk. Eerst even langs de stomerij en dan naar het dichtstbijzijnde bureau. Kan het dynamische duo meteen solliciteren.

Wilt u reageren op deze column? Dat kan. Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden