Ten slotte

'Ik voel me zo rijk,' zei Oma Toni altijd

Het ging niet meer met Oma Toni, de vrouw die op 19 maart zwaargewond raakte na een aanval van een verwarde man. Zaterdag overleed Toni Heeremans (96) in het ziekenhuis.

'Oma' Toni Heeremans. Beeld Screenshot AT5
'Oma' Toni Heeremans.Beeld Screenshot AT5

Het leek de afgelopen weken juist wat beter te gaan met Oma Toni, die in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis probeerde te herstellen van de messteken die de 23-jarige Vino H. haar toebracht. Ze was een willekeurig slachtoffer: H. was ernstig in de war.

Boos was ze op haar aanvaller, tot het einde. Een aanslag op haar leven, noemde ze de aanval van de jongen die haar op straat neerstak. Ze liep hem tegen het lijf tijdens een blokje om, toen hij haar de weg versperde en boos werd. 'Wat moet je nou,' zei Heeremans nog tegen hem. Daarna stak hij.

De familie van Oma Toni, altijd het belangrijkste in het leven van de geboren Amsterdamse, kreeg door de kleine stapjes vooruit hoop dat hun Oma Toni, het hart van de familie, misschien sterk genoeg was om dit geweld het hoofd te bieden. Maar het herstel ging uiterst moeizaam, totdat het lichaam aangaf niet langer te kunnen vechten.

De meer dan drieduizend kaarten die Oma Toni van over de hele wereld kreeg, verrasten haar en gaven steun aan de familie. Maar aan het einde kwam ook bij Heeremans zelf de berusting: op deze manier hoefde het niet meer.

Overvol huis
Bijna tachtig jaar woonde Oma Toni in haar huis in de Amsterdamse Pijp. Haar man Bert, een indrukwekkende, 13 jaar oudere man, regelde het huis in de Govert Flinckstraat toen hij de 18-jarige Toni ten huwelijk vroeg. Het was haar enige wens: een eigen huisje, weg uit het overvolle ouderlijk huis in de De Wetbuurt, een volkswijk vlakbij het Amstelstation.

Daar groeide ze op, in de drukte van een groot gezin met een klein huisje.
De liefde tussen Bert en Toni was groot, zeggen de kleinkinderen, die zich nog goed herinneren hoe dol hun opa en oma op elkaar waren. 'Ik hou van je schat, dat weet je toch,' zei hun opa dan tegen Toni.

De twee deelden elkaars leven: Toni hielp mee in de papierhandel die Bert vanuit een kantoor aan hun woning dreef. Samen kregen zij drie kinderen, die opgroeiden in De Pijp. Toni was een kloeke moeder: was er gedonder tussen de kinderen, dan stuurde ze hen naar buiten om daar te gaan spelen.

Door de week stond het leven in het teken van de papierhandel, maar in het weekend ging de winkel dicht en ging het gezin naar De Fransche Kamp, een camping waar Amsterdamse gezinnen in de natuur konden vertoeven.

Boottochtjes
Na het werkende leven deden Bert en Toni het rustiger aan. Ze kochten samen een bootje en maakten tochtjes over de Amstel. Ze gingen op vakantie, naar het Gooi of naar Limburg. Bert las graag in de Winkler Prins-encyclopedie. Toni was aan zijn zijde toen hij ongeveer vijftien jaar geleden overleed. Tot op het einde waren ze smoorverliefd.

Het huis van Oma Toni was het verzamelpunt voor kinderen en kleinkinderen, die vooral op zondag langskwamen. Oma Toni was het middelpunt van de familie en genoot zichtbaar van zoveel bezoek. 'Ik voel me zo rijk', zei ze als ze in haar stoel naar de spelende kleinkinderen keek.

In de afgelopen jaren genoot Oma Toni vooral van het ommetje dat ze door de buurt maakte. Ze verbaasde zich over de vele yuppen en de hoge prijzen van de woningen in De Pijp, maar voor Oma Toni was er maar één buurt: De Pijp. Ze wilde er nooit meer weg: bridgen in het verzorgingstehuis zag ze niet zitten.


Op condoleance.nl is een online condoleanceregister geopend waar mensen hun medeleven kunnen betuigen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden