Plus Column

'Ik vind er geen zak aan,' zei de Heilige Vader

Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Hij keerde ­terug naar de aarde, en kwam terecht in Dordrecht. Hij genoot van het weer en Hij wilde naar de Onze-Lieve-Vrouwe-kerk, maar Hij kwam terecht in een merkwaardig feest.

Was het een feest?

Ja, Hij zag mechanische ogen, mensen die deden alsof ze eruitzagen zoals Hij tweeduizend jaar geleden, en wat Hem pijn deed, was een groot wit, lichtgevend kruis.

"Waarom haten ze Mij?" vroeg Hij zich af. "Waarom moet Mijn verhaal bespot worden met ordinaire deuntjes en nieuwe teksten die geschreven zijn met een borstel waarmee je studentenplees schoonmaakt? Heeft Mijn Goede Vader Mij niet verteld over Mijn halfbroer Bach, aan wie Mijn Vader de mooiste noten had geschonken om Mijn verhaal in een magistrale compositie te toonzetten?"

Hij snapte het niet.

Hij liep tussen de mensen door en dacht aan Zijn Eigen lijden. Was dit de bedoeling geweest van Zijn vader? Dat een stelletje Bekende Nederlanders niets anders wist te brengen dan een versie van Zijn verhaal die zelfs in een boek voor kleuters zou misstaan?

"Ik ben voor de totale vrijheid van meningsuiting, maar deze commerciële troep, waarop Ik het liefste hemelse diarree zou schijten, zou Ik graag in de soep zien lopen," dacht Hij en sprak Hij ook heel zachtjes uit.

"Vader, wat vindt U hier nou van?" prevelde Hij toen hij een jongeman zag die Martijn Krabbé heette en die nou niet bepaald een voorbeeld was die de schitterende woorden, uit welke Bijbelvertaling ook, met nesjomme, zoals ze in Amsterdam zeggen, kon uitspreken.

"Ik vind er echt geen zak aan, Zoon," zei de Heilige Vader. "Ik luister daarom hier naar een cd van ene mijnheer Ton Koopman. Grappig trouwens, daar luistert Mattheus zelf hier trouwens ook naar. En sterker, hij kibbelt erover met Johannes, die zijn passie van Bach eigenlijk nog mooier vindt dan die van Mattheus."

"Wat moeten we hier mee, Vader?" vroeg Hij.

"Ach Zoon, het stelt allemaal niks voor. Je moet Je er geen zorgen over maken. Bij de echte Mattheus Passion, bijvoorbeeld in Naarden, komen Judassen van politici zichzelf laten zien, en bij deze Mat­theus de eenvoudige mensen."

"Ik word er droevig van, Vader," en de Zoon keerde zich om.

"Ach, vergeef het ze, want ze weten niet wat ze doen," zei zijn Vader.

Ongepassioneerd keek Zoon nog even naar Zijn lijdensweg.

"Godallemachtig, wat saai," dacht Hij.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden