Column

Ik schrijf dit niet uit PvdA-haat. Integendeel

Theodor Holman Beeld Wolff

De sociaal­democratie volgens Paul Depla. Tja... Sorry... Zoals we vroeger zeiden: lauwe pis met ranja. Ik heb daar geen vertrouwen in.

Ik had al geen vertrouwen in de PvdA, maar ik vind ze toch aardig. Dus ik hoopte dat uit het zelfonderzoek iets aardigs tevoorschijn zou komen.

Maar het is net of ze niet willen, of ze zichzelf expres tegenwerken.
Laat ik uitleggen waarom ik geen vertrouwen heb in die Depla Papers die de partij moeten redden.

Zijn analyse over de teloorgang van de PvdA luidt: 'Het is de schuld van de netflixisering van onze maatschappij. De samenleving valt uiteen in kleine groepjes die in hun eigen informatiebubbels leven, met elk hun eigen politieke partij.'

Netflixisering - zo'n woord... Kon hij nou echt niks beters verzinnen? Probeer het eens uit te spreken. Ik bedoel: ik weet ook niet wat Depla er verder precies mee bedoelt. Hij legt het uit en ziet ons allemaal uit elkaar vallen in kleine groepjes. Maar Netflix bindt ons juist. We kijken allemaal toch House of Cards?

Ik snap het ook weer wel - dat is juist zo verwarrend. Want ja lui, we kijken niet meer met zijn allen naar de publieke omroep - waarom zou dat toch zijn? - en in de kroeg komen we ook al niet, want er zijn minder kroegen dan vroeger en we hebben Facebook en Twitter.

Depla noemt dit 'informatiebubbels'. Zo'n 'bubbel' is ook weer zo'n modieus hebbedingetje van zes letters. Wanneer je in een analyse een taal gebruikt die je bij de Action gratis krijgt als je daar voor meer dan een dubbeltje boodschappen hebt gedaan, dan krijg je een verklaring die de nuance mist door een goed gekozen vocabulaire. Dat boezemt geen vertrouwen in.

Ik denk dat het voor de PvdA nog steeds het beste is zich op te heffen. Ik schrijf dit niet uit PvdA-haat. Integendeel. De PvdA is al D66, is al GroenLinks en is al SP. Vraag een willekeurig partijlid wat voor hem of haar belangrijk is, en je kunt hem of haar in het bedje leggen van een van die drie partijen.

De PvdA doet me steeds meer denken aan de woon­kamer van mijn ouderlijk huis. Links de pick-up met de grammofoonplaten, rechts op het bureau van mijn vader zijn schrijfmachine, naast het dressoir de distributieradio.

Schitterende uitvindingen - kijk maar eens in het ­museum.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden