'Ik ontstak in woede en heb haar gedood'

Begin dit jaar brak in het Swissôtel aan het Damrak brand uit. In hotelkamer 325 vond de brandweer op bed een dode escort en in het bad haar bewusteloze klant. Tegen hem werd gisteren veertien jaar geëist.

Waarom moest de jonge escort Elena dood, toen zij in de middag van 15 januari op de deur klopte van kamer 325 van het Swissôtel aan het Amsterdamse Damrak? Simpel: haar moordenaar (26) was boos op de wereld en zichzelf, toen hij haar wurgde met zijn sjaal.

Hij had om een meisje met bruin haar gevraagd, verklaarde de Frans-Indonesische Jean Michel R. in april aan de rechter-commissaris. Het was nogal teleurstellend toen ineens een blonde Roemeense voor zijn neus stond.

Voor de rechtbank zat gisteren een zielig hoopje frustratie op een stoel. ''Ik was plotseling woedend,'' fluisterde R. zachtjes. ''Het ging zonder nadenken. Ik weet niet hoe ik moet uitleggen.'' Hij heeft spijt, snapt niet hoe het zo ver met hem heeft kunnen komen. Hij vindt zichzelf 'een monster', maar kan zich van het gebeurde nog maar bar weinig herinneren.

Tegen hem werd voor doodslag en brandstichting veertien jaar gevangenisstraf geëist. Maar wat nu precies is gebeurd op die bewuste middag, blijft door de grote zwijgzaamheid van R. omgeven met vraagtekens. Duidelijk lijkt alleen dat hij Elena vrij snel na haar komst had gewurgd, waarna hij de deur van de kamer blokkeerde, haar ontkleedde, waste, het bed met siervuurwerk in brand stak en zichzelf met een elektrische föhn in een volle badkuip om het leven probeerde te brengen.

R. had wat gedronken, zeker, maar dronken was hij niet. Drugs waren niet in het spel en een strafblad of een psychiatrisch verleden had R. ook al niet. Wat was er dan in vredesnaam mis met hem?
Als baby werd de Indonesiër geadopteerd door een Franse vader en een Indonesische moeder. Afstandelijke mensen die het vooral druk hadden met zichzelf. In zijn pubertijd stuurden ze hem naar een streng-islamitisch internaat in zijn geboorteland, waar hij seksueel werd misbruikt. Nadat zijn moeder was overleden, keerde hij terug naar Frankrijk.

Hij vond uiteindelijk emplooi als kok in een sterrenrestaurant en trouwde met de Poolse Barbara, die hem nog altijd twee keer per week in de gevangenis bezoekt. Volgens haar hadden ze een normale relatie, volgens hem was sprake van seksuele problemen. Toen hij op zijn werk ruzie kreeg, nam hij ontslag en vertrok hij naar Nederland.

Een week heeft hij rondgezworven in Amsterdam, wanhopig op zoek naar werk en menselijk contact. Dat vond hij op de Wallen en bij stripteasedanseres Tara, voor wie hij dure cadeaus kocht bij Maison de Bonnetterie. Enkele minuten voor de moord liet ze hem telefonisch weten hem niet meer te willen zien. Hij had zijn sjaal al omgedaan om naar een restaurant te gaan.

Volgens het psychiatrisch rapport kan R. niet best omgaan met tegenslag. Hij loopt er - letterlijk - voor weg. Zijn IQ is met 80 tot 85 zacht gezegd aan de lage kant. Hij voelt zich voortdurend tekortschieten en zet zijn minderwaardigheidsgevoelens en angst om afgewezen te worden al snel om in woede. Reden genoeg voor zijn advocaat Xander Mohrmann om rechtbankvoorzitter Dick van den Brink te vragen het rustig aan te doen met de strafmaat.

Maar officier van justitie Kitty de Kraker denkt daar heel anders over. Zij wantrouwt het geheugenverlies van R. en sprak gisteren over een gruwelijk drama. Escort Elena heeft volgens haar boete moeten doen voor de seksuele frustraties van de verdachte.

Uitspraak over twee weken. (MARCEL WIEGMAN)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden