Thomas Acda Beeld Artur Krynicki
Thomas AcdaBeeld Artur Krynicki

Ik mopper de hele dag door

PlusThomas Acda

Ik ben mijn telefoon kwijt. Even was ik pre-corona onthand maar sneller dan vorige week kon het me eigenlijk niets schelen. Prima zo. Het ding gebruik ik toch alleen maar om rotnieuws op te zoeken. Maar als je alleen maar Het Journaal als nieuwsbron hebt, ben je veel slechter af. Niet dat het eigenlijk veel slechter met de wereld gaat dan je zelf op Twitter en CNN kunt vinden. De NOS heeft na een ongetwijfeld oprechte en invoelende vergadering besloten dat we ook wel eens vrolijker nieuws willen horen. Dat voelde als wrijven in een vlek.

“Omdat we vaker thuis zijn en we een tuin hebben gaan we vogeltjes kijken!”

“O ja?”

“Ja hoor, steeds vaker!”

“Welke vogels ziet u dan zo al?”

“Nou, de top drie is toch wel de merel, de mus en de…”

Lazer toch op met je vogeltjes! En dan is vogeltjes kijken een stuk leuker dan het item precies vier vreselijke vogelminuten later: “Het lang op elkaars lip zitten kan erg gezellig zijn maar niet in alle gezinnen. Achter sommige voordeuren neemt het geweld hand over hand toe. Er zijn nog geen onderzoeken die bewijzen hiervoor leveren maar we gaan er toch zeker vijf minuten over leuteren!”

Ik geef toe, de enige die hier niet fraai wegkomt ben ik. Maar eerst mocht ik al van niemand zeggen: “Er is ook veel goed door de corona. Je ziet je kinderen weer eens! Inbreken gebeurt niet meer, iedereen is thuis. Sowieso minder misdaad; moorden deden we kennelijk het liefst binnen anderhalve meter. Het zijn echt rot­tijden voor kapers.”

“O ja, joh?”

Het is nooit goed of het deugt niet. Ik mopper de hele dag door. Mijn hemel, zo moet Marcel van Roosmalen zich elke dag voelen. Waar komt trouwens die herrie vandaan? Het is vast mijn dochter en voor haar is het het moeilijkst, de hele dag zonder vriendinnen.

Beneden blijkt een tekenfilm op oorlogssterkte te staan. Al zien ze er vrij rustig uit, alle meisjes op het scherm, inclusief het paard, schreeuwen moord en brand. Op de bank zit mijn dochter met een grote bak popcorn. Naast haar mijn telefoon. Met haar beste vriendin op FaceTime. Zo kunnen ze samen de film kijken.

“Hallo, pap! Sorry dat de tv zo hard staat maar anders kan Isabel het niet verstaan.”

Die zwaait nu ik in beeld sta. “Hallo papa van Lucy!”

Voor mijn telefoon ligt wat losse popcorn. Als Ies er een uit haar eigen bakje thuis neemt, haalt mijn dochter er hier een weg.

“Wil je je telefoon terug?”

“Nee, nee… Zeker niet.”

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden