'Ik moest echt aan de postzegel likken en ja, ik schaamde me'

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn nieuwe column uit Het Parool.

Theodor Holman.Beeld Het Parool

Oud-GroenLinks-Kamerlid Potik Holman (28) schreef de afgelopen twee jaar aan zijn boek Gom! Het beschrijft zijn coming-out als 'postzegellikker.'

Schaamde u zich daarvoor?

Potik Holman: 'Ja, laat ik het maar eerlijk zeggen. Ik wilde eigenlijk niet door het leven gaan als de postzegelbeffer, want dat ben je als je zoals ik postzegellikker bent.'

Waarom er zo lang mee gewacht?

'Je wilt het bij jezelf niet erkennen. Ik heb eerst geprobeerd postzegels gewoon op te plakken. Met een beetje water. Maar dan dacht ik: dat is niets voor mij. Ik moest echt aan de postzegel likken. En ja, daar schaamde ik me voor. Ik kende helemaal geen postzegelbeffers in mijn omgeving. Dat was iets... daar werd op neergekeken.'

Maar nu... bef je... gewoon postzegels...

'Nou, zo makkelijk is dat niet. Ik kan niet zomaar elke postzegel gaan beffen... Ik spreek trouwens liever van likken. Beffen is zo... ja... nou ja... Maar goed, ik ging 's nachts naar internetcafés en dan keek ik of ik in contact kon komen met andere postzegelbeffers met mijn achtergrond.'

Over die achtergrond gesproken. Hoe reageerde uw omgeving?

'Ja, dat is natuurlijk iets... Mijn moeder... Ik zei tegen haar: 'Mam...' maar zij zei: 'Zeg maar niks, ik weet het al...' En mijn broer en zusters zeiden: 'Ja, die postzegelalbums waren misschien wel een indicatie'... Maar dat is iets wat je zelf pas achteraf opmerkt. Ik zal je vertellen, mijn broer laat me nu zelfs zijn postzegels ook bef... eh... likken. Maar ik denk niet dat mijn moeder het boek zal lezen.'

U weet dat er over u al praatjes de ronde deden...

'Ja.. tuurlijk... Famke kwam een keer de fractiekamer binnen en toen zat ik met tien ansichtkaarten van hondjes en poesjes voor me, en ik had ze allemaal omgedraaid en de postzegels lagen ernaast... Maar ze is er nooit op teruggekomen... Heel lief, was dat.'

Maar, laatste vraag, hoe erg is het eigenlijk dat u aan postzegels likt?

'Daar gaat mijn boek Gom dus over. Wat bijna niemand weet is dat op de achterkant van een postzegel gom zit. Lijm. En voor velen is het natuurlijk vreemd als je daaraan wilt likken. Daarom heet mijn boek zo. Ik wil lijmen. Met slijm. Ik hou van slijm. Zo bevrijdend dat ik daar nu voor uit kan komen.'


Wilt u reageren? Dat kan. Scroll naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden