Serie

'Ik mis je', skypet Mohammeds moeder in Syrië

De Syrische Mohammed Alobid (18) uit Aleppo kwam na een gevaarlijke reis van dertig dagen vrijdag aan in Amsterdam. Het Parool volgt hem en zijn twee eveneens gevluchte vrienden.

Mohammed (links) skypet met het thuisfront in Aleppo.Beeld Maarten Steenvoort

Skypen naar Syrië gaat heel moeizaam. Keer op keer belt Mohammed vanaf de redactie naar zijn vader. Het lijkt maar niet te lukken. Hij heeft weliswaar via Whatsapp contact met zijn ouders, die in een kleine stad bij Aleppo wonen, maar hij heeft zijn familie al een maand niet meer in levenden lijve gezien. En dan opeens is er verbinding.

Mohammeds moeder, Rainya, verschijnt in beeld. Ze huilt. 'Ik mis je, ik mis je,' zegt ze in het Syrisch-Arabisch tegen haar zoon, terwijl ze haar handen voor haar gezicht slaat. Dan kijkt ze met betraande ogen weer op en werpt kushandjes richting de camera. 'Pas op mijn zoon, alsjeblieft, pas op hem.' Dan valt de verbinding weg.

Na minutenlang proberen is er weer contact. Dit keer zitten Mohammeds vader Mahmoud en zijn tante klaar. Zij spreken wel Engels en bedanken ervoor dat Mohammed in goede handen in Nederland is. Maar opnieuw valt de verbinding weg en lukt het niet meer. 'De elektriciteit is uitgevallen. In Syrië duurt dat zeker vier uur, dan gaat het weer aan,' zegt Mohammed.

Droevig
Al was het Skypegesprek van korte duur, het grijpt Mohammed duidelijk aan. 'Ik ben zo gelukkig dat ik ze weer zie, maar ik ben tegelijkertijd zo droevig. Het is zo lang geleden.'

Mohammed kwam vrijdag naar Amsterdam en verblijft in de Wethouder Verheijhal in Oost, die overigens morgen als opvanglocatie wordt opgeheven. Toen hij die avond van 18 september incheckte via zijn Facebookaccount, kreeg hij reacties van vrienden en familie: 'Gelukkig ben je veilig' en 'Gefeliciteerd mijn broer', korte berichtjes, soms met hartjes.
Hij heeft de laatste paar dagen doorgebracht met zijn twee Syrische vrienden Hagop Tomasian en Shant Killijian, die hij op de boot van Turkije naar Griekenland ontmoette. De afgelopen dagen brachten ze voetballend en kaartend door, of met een spelletje badminton. 'Het is wel een beetje saai,' zegt Mohammed.

Op zijn smartphone staan foto's van zijn familie, gemaakt in het huis van zijn ouders in een voorstadje van Aleppo. Mohammed zit tussen hen. Het is vlak voor zijn vertrek naar Europa.

Vermoord
Hagop heeft ook contact met zijn moeder. Mohammed: 'Zijn vader is vermoord door de extremisten. Alleen omdat hij christelijk is. En weet je hoe ze mensen vermoorden?' Hij maakt een gebaar langs zijn keel. 'Het maakt voor ons niet uit wie christelijk of moslim is.' Hagops moeder is samen met zijn zusje en twee jongere broers naar Armenië gevlucht. Hij laat een foto zien van zijn ouders. Ze zitten gehurkt op de grond, zijn moeder heeft haar arm om haar man heen geslagen.

De achttienjarige jongens zijn deze dag - 'eerste aanvraag 23-9, 12.54 uur' - geregistreerd. Shant heeft een zogenoemde loopbrief van Aanmeldcentrum Ter Apel in een plastic hoesje om zijn nek waarop zijn naam en verdere gegevens staan. 'Syrisch paspoort. Geen bagage. Reist met vrienden' staat op de brief.

Mohammed: 'We gaan misschien naar Ter Apel, maar misschien ook niet. We blijven liever in Amsterdam. Maar ze vertellen ons niets. Het enige wat ze zeggen is: wachten, wachten.'

Mohammed Alobed in de Wethouder Verheijhal in Oost.Beeld Rink Hof
Vlnr: Mohammed, Hagop en ShantBeeld Rink Hof
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden