'Ik laat niet voor mij bepalen of ik de deur uitga'

Wie gelooft, is niet bang, luidt een Hebreeuws gezegde. De Joodse gemeenschap in de Kastelenstraat in Buitenveldert, de meest koosjere winkelstraat van Nederland, praat niet van terreurangst. Maar alert is iedereen.

In de Kastelenstraat voelen de Joodse jongens zich veilig. 'Dit is een Joodse buurt, maar daarbuiten draag ik meestal een pet over mijn keppel.' Beeld Dingena Mol

Op andere scholen mogen de kinderen gewoon buitenspelen, of in de pauze naar de supermarkt op de hoek lopen. Jammer, vindt de dertienjarige Osher Levy Evers uit Amersfoort, dat zeker de laatste tijd het buitenspelen niet altijd doorgaat op zijn orthodox-joodse school Cheider in Amsterdam en dat 'een meneer van de marechaussee' moet meelopen als de kinderen het schoolterrein verlaten. 'De sfeer is anders na de aanslagen in Parijs', zegt hij stellig. 'De controle is strenger, er staan de hele tijd bewakers bij de deur.'

In de druilerige regen rent hij met zijn broertje Jehuda (11) en vriendje Arje (13) op en neer voor supermarkt Davids Corner, verderop in de Kastelenstraat, terwijl moeder Gilah Evers (55) net met plastic tassen vol verse burek en andere koosjere boodschappen naar buiten komt.

'Shalom', groet een man in het voorbijgaan. Hier voelen de jongens zich veilig met hun lange bakkebaarden en keppeltjes. 'Dit is een Joodse buurt', zegt Arje, 'maar daarbuiten draag ik meestal een pet over mijn keppel.'

Koosjere boodschappen
Op de dag na de sabbat komen Joden uit heel Nederland voor hun koosjere boodschappen naar de winkelstraat in Buitenveldert. Nadat het nabijgelegen Cheider op vrijdag de deuren gesloten had gehouden, in navolging van Joodse instellingen en scholen in België, is er op zondagochtend weer gewoon Hebreeuwse les.

Niet alle ouders brachten hun kinderen, en moeder Tamar Oved (36) uit Alphen aan den Rijn bleef tijdens de les wachten in het gebouw. 'Normaal ga ik koffie drinken in de bakkerij van mijn broer, Laromme. Maar vanochtend dacht ik: ik wil bij mijn kinderen zijn als er iets gebeurt.'

Altijd de pineut
Het woord angst wordt in de winkelstraat niet in de mond genomen. Want, zoals de 41-jarige Eytan Pesoa uit Alkmaar vaststelt, Joden leven al vierduizend jaar in meer of mindere mate met de dreiging van geweld. 'We zijn altijd de pineut, of we nu wel of niet iets hebben gedaan.'

Hij kan niet ontkennen dat de school of de koosjere bakker een doelwit van terreur kan zijn. 'Ik kijk in deze tijd meer om me heen op straat. Maar je moet gewoon blijven proberen een goed Joods persoon te zijn. Als je tijd is gekomen, is je tijd gekomen. Ik laat niemand voor mij bepalen of ik de deur uitga of niet.'

Wie gelooft, is niet bang, luidt een Hebreeuws gezegde. Alert zijn op afwijkend gedrag, vaker een blik uit het raam werpen, opletten wie de straat in komt lopen - het is sinds de aanslag in Parijs en antiterreuracties in België gemeengoed in de Joodse gemeenschap.

Vandaag (19/01) meer in Het Parool: 'Davidster zit weer onder het T-shirt'

Incidenten tegen Joden

In heel 2013 telde het Centrum Informatie en Documentatie Israël (Cidi) 145 incidenten tegen Joden, zoals bedreigingen, geweld, bekladdingen en vernielingen. In juli tot en met september 2014 werden al 105 incidenten geteld, mogelijk door de Israëlische acties in Gaza
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden