PlusColumn

Ik kom er maar niet achter waar ik slachtoffer van ben

Theodor HolmanBeeld Wolff

Gisteren was ik weer bij de psychiater.

"Waar kom je voor?"

"Ik weet ­zeker dat ik ergens slachtoffer van ben, dokter. Ik voel mij name­lijk slachtoffer, ik ben in alles slachtoffer, maar ik kom er maar niet achter waar ik slachtoffer van ben."

"Victimitis incognita! Komt veel voor tegenwoordig. Maar we gaan het samen uitzoeken."

"Graag, dokter, want ik ben nu wel heel erg het slachtoffer."

"Laten we eens beginnen bij je jeugd en ouders... Zit daar iets... wat je is aangedaan?"

"Nee, totaal niet. Niks."

"Later, student... Meisjes?"

"Nee, niks dok. Ik ben niet moeders mooiste, maar... Nee, geen slachtoffer."

"Seksualiteit?"

"Nee, hetero...."

"Wacht... ik denk dat ik het weet... huidskleur."

"Huidskleur, dokter?"

"Ja, huidskleur... Je bent niet helemaal... blank, wit bedoel ik, zeg maar..."

"Nee, dokter, geen last van."

"Jawel, ik denk dat daar toch iets zit."

"Nee, ik ben gewoon beige... Halve indo... U kent ze wel... Maar daar zit niks."

"Jawel. Daar zit wel iets! Als ik dat zeg, is het zo! Je bent veroordeeld op je kleur!"

"Nee, nee... niet dat ik weet."

"Werd je nooit uitgescholden voor pinda? Pinda! Pinda! ­Vuile poepchinees! Pinda poepchinees! Is dat nooit naar je geroepen?"

"O, vast wel... Misschien wel, maar dan riep ik iets terug. Ik kan het me niet herinneren."

"Je herinnert je het niet, omdat je dat hebt verdrongen. Het is verschrikkelijk. Mensen kunnen zo wreed zijn. Ze ­riepen de ergste dingen tegen je, want ze keken op je neer, omdat je Indo bent."

"Maar dokter... als ik het nu even naga bij mezelf... dan denk ik toch echt niet dat ik daarvan het slachtoffer ben."

"Dat klopt, want het is on­bewust. Je weet het niet. Maar nu ik er met je over praat, komt het allemaal boven."

"O ja... ziet u dat?"

"Ja, begin maar te huilen, ­arme Indo, slachtoffer van ­onze koloniale geschiedenis! Wat hebben ze je allemaal aan­gedaan. Nooit als volwaardig gezien."

"Maar... dus...ik..."

"Ja, nu komt het er allemaal uit hè. Huil maar. Huil maar, kleine Saïdja. Gediscrimineerd ventje van me. Toe dan! Huilen!"

"Dus... ik ben slachtoffer? Een echte?"

"Zeker!"

"Met alles er op en eraan?"

"Absoluut!"

"Dus ik kan eerlijk tegen ieder­een zeggen: ik ben slachtoffer?"

"Zo vaak u wilt."

"Wow!"

"Geniet er maar van."

"En het komt allemaal door mijn beige kleurtje?"

"Dat hebben we samen vastgesteld..."

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden