Ik kan in Stef Blok niet meer zien dan een matige singer-songwriter

Ik kan er niets aan doen, maar ik heb lang gedacht dat de zanger Stef Bos dezelfde persoon was als de politicus Stef Blok.

Dus meende ik een tijdje geleden dat ik een interessant nieuwtje had als ik vertelde dat Stef Blok ooit een liedje had geschreven waarin hij zong: 'Pappa, ik hou zo veel van jou.'

Maar dat was dus Stef Bos, over wie ik dacht: waarom bedrijft zo'n singer-songwriter in godsnaam voor de VVD politiek?

Nu zitten ze gescheiden in mijn hoofd - dacht ik.

Totdat ik vorige week toevallig even in Den Haag was en bij het Binnenhof Stef Blok zag. We liepen op elkaar toe. We zouden elkaar passeren. En ik dacht: ik groet hem even keurig. Op dat moment zei ik, terwijl ik wist dat dat fout was: 'Dag mijnheer Bos.' Ik schaamde me kapot. Maar ik kon moeilijk over het Voorhout roepen: 'Sorry, ik weet het, het is Blok, Blok, van dat leuke liedje, ik bedoel, nee, van woningen en hypotheken en zo!'

Die schaamte weerhoudt me ervan lelijke dingen over Blok te schrijven. Laat ik het er dus op houden dat ik hem net zo'n politicus vind als ik Bos als zanger vind: sympathiek - maar wat is er op het andere net?

Ik lees overal dat Blok intelligent is, van cijfertjes kwijlt, het geweten is van Mark Rutte en vermoedelijk over een paar jaar De Grote Roerganger van de liberale conservatieven zal worden. Maar ik kan toch echt niet meer in hem zien dan een matige singer-songwriter, een gitaar op de schouder, sombere liedjes zingend over een trein die stoomfluitend door het land boemelt.

Ik weet dat dit een strikt particulier beeld is en dat Blok meer heeft van een ouderwetse stijve hark die zo binnensmonds spreekt dat ik denk dat zijn eigen kiezen hem niet eens kunnen verstaan. Maar ik wil Blok sympathieker vinden dan dat.

Rutte blijft boyish en Blok die boekhouder die zichzelf aan het eind van de dag opvouwt en in een aktetas stopt. Maar ik wil die zanger in hem zien. Die zanger die het podium betreedt, de gitaar van zijn schouder haalt en zingt als Stef Bos, die dan ineens Randy Newman blijkt te heten.

Ik verdenk Blok en Bos ervan dat ze familie van elkaar zijn.

 
Gitaar op de schouder, sombere liedjes zingend
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden