Column

Ik hoor u denken: homohaat, wat was dat ook alweer?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool.

Columnist Theodor Holman Beeld Het Parool
Columnist Theodor HolmanBeeld Het Parool

Vandaag een jaar geleden werd de redactie van het Franse tijdschrift Charlie Hebdo slachtoffer van een aanslag. Hoe is de situatie sindsdien?

De integratie is veel soepeler verlopen dan was verwacht. En de democratie is na de aanslag sterker geworden. De rechtsstaat houdt ons stevig op de been.

En de angst is verminderd. Wie is er nog bang? Er is geen reden meer om echt bang te zijn.

Satire bedrijven over bijvoorbeeld sommige godsdiensten is echt geen onderwerp meer. Je ziet tegenwoordig overal cartoons van Mohammed of Allah. Van zelfcensuur is dan ook geen sprake.

Ondanks het feit dat er heel veel vluchtelingen uit landen zijn gekomen die een paar maanden geleden nog bekendstonden als sterk antisemitisch, is het antisemitisme de laatste tijd zo goed als verdwenen. Hoorde je vroeger nog wel eens een rapper tegen Joden tekeergaan - zo'n jongen is tot inzicht gekomen. En weet u nog dat er vroeger sprake was van homohaat? Ik hoor u denken: homohaat, wat was dat ook alweer? Het is vrijwel weg.

Homo's voelen zich veilig: ze kunnen rustig hand in hand lopen, ze kunnen elkaar op straat kussen zonder in elkaar te worden geslagen. In elk azc zie je borden met 'Welkom, homo's'. Je ziet tegenwoordig homo's heel vaak met de duim omhoog lopen, omdat ze zo keurig worden behandeld. Dat geldt trouwens ook voor vrouwen. Vrouwen worden eindelijk normaal behandeld. Je kunt als vrouw weer rustig alleen de stad in gaan en dan gewoon feestvieren als je daar zin in hebt.

En verder?

Parijs is weer een stad waar je weer naartoe kunt. Je kunt er naar concerten zonder ook maar voor iets bang te hoeven zijn. Je kunt er heerlijk op de terrasjes zitten, en heb je toevallig een oom of een verre neef die daar toevallig een Joodse supermarkt heeft, weet dan dat ook hij nergens meer bang voor hoeft te zijn.

Nee, na die aanslag staan we er een stuk zonniger voor. Vroeger dacht ik weleens: het Stockholmsyndroom is zich aan het uitbreiden, men identificeert zich volkomen met de daders. Nou, daar is niets meer van te merken, hoor.

'De staat van oorlog is een staat van verwarring', schreef ik destijds. Ach, mooischrijverij. Het is er allemaal helderder op geworden.
Ik heb ook de oplossing niet, was vroeger de meestgehoorde uitspraak. Nu barsten we van de oplossingen!

Wilt u reageren op deze column? Dat kan. Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden