Column

Ik heb liever niet dat journalisten me vertellen wat ik vind

Jeroen Wollaars, verslaggever bij NOS Nieuws, schrijft wekelijks op woensdag een column in Het Parool over media en de ontwikkelingen in de digitale wereld. Voor tips is hij te bereiken op j.wollaars@parool.nl.

Jeroen Wollaars.Beeld Floris Lok

Ik ken een universiteit waar ze er les in geven, omdat studenten het niet durven. Die sturen liever een app'je. Of hopen dat ze iets kunnen uitzetten per mail. Want gewoon op iemand aflopen en diegene een vraag stellen: dat is doodeng.

En dus komt er elk jaar een zekere verslaggever van een zekere publieke nieuwszender naar die zekere universiteit om de studenten een lesje voxpop te geven. Want zo noemen ze bij de televisie een straatinterview. Van vox populi, de stem des volks. Laat ik maar meteen eerlijk zijn: die zekere verslaggever ben ik. En laat ik maar nog eerlijker zijn: de meeste verslaggevers hebben er een hekel aan.

Hoewel: het verhaal gaat dat er ooit een verslaggever bij één van de omroepen werkte die het heerlijk vond om te doen. Zij deed dan d'r haar netjes, een beetje make-up op en ging over om het even wat staan voxpoppen in een Hilversumse winkelstraat. In die tijd kon je als verslaggever-met-een-voxpop-fobie je straatinterviews gewoon bij haar bestellen. Zij blij, jij blij.

Enfin, andere tijden. Terug naar de onze. Omdat in een land met zestien miljoen meningen Twitter elke dag wel ergens over 'ontploft', zie je dat steeds meer media die berichten als voxpop gebruiken. Je hoeft niet meer naar Deurne te rijden en je over je voxpop-angst heen te zetten. Je verzamelt tweets, zet boze Facebookberichten op een rij en je bent klaar. Dat doen we met z'n allen steeds vaker en dus zullen eerst allerlei studenten dat wel onderzoeken en over een maand of wat zullen de televisierecensenten van dit land er zurig over schrijven of over kletsen bij DWDD.

Maar ik vind het winst. Winst omdat het minder willekeurig is. Winst omdat je met slimme software beter kan peilen wat de sentimenten zijn van duizenden mensen in plaats van de tien of twintig die je op straat kunt aanspreken. Winst omdat het journalisten dwingt naar nieuwe vertelvormen te zoeken. Maar d'r is ook een andere kant. Het wordt allemaal wel heel makkelijk zo. Dat lijkt misschien prettig voor de studenten die de straat niet meer op hoeven, maar goede journalistiek onthult, verwart, verdiept.

En hoe goed een voxpop een verhaal ook kan verlevendigen of dichterbij kan brengen: ik heb liever niet dat journalisten me vertellen wat ik vind. Ik wil dat ze me iets vertellen wat ik nog niet wist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden