Plus

Ik heb altijd een kippenvelmoment als Serero het veld opkomt

Dagelijks publiceert Het Parool een column over Ajax en voetbal. Vandaag: Janneke van der Horst over de 'kleine krijger' Thulani Serero.

Janneke van der Horst.Beeld Wolff

Thulani Serero is nu weer ­helemaal 'in' maar voor een vriendin en mij is hij nooit 'uit' geweest. Waar ter wereld we de afgelopen jaren ook waren, we stuurden elkaar trouw linkjes naar interviews en filmpjes van hem.

Regelmatig informeerde ik bij mensen binnen Ajax hoe het met Serero ging. Zo hoorde ik van de dood van zijn vader en hoe hij op afstand alleen rouwde. De broer van een speler vertelde eens dat ze altijd extra wedstrijdkaarten van ­Serero konden krijgen. Want voor hem kwam nooit iemand.

De vriendin en ik sliepen hier slecht van. We bedachten dat we een Zuid-Afrikaanse braai voor hem moesten organiseren. Waarvoor we na een strenge selectie mensen zouden uitnodigen die zijn vrienden zouden worden. We hadden alleen geen idee hoe we dit moesten aanpakken. Via de persvoorlichting?

Supporters hebben het vaak over een kippenvelmoment. Dat heb ik eigenlijk altijd als Serero het veld opkomt. Dan zie ik voor me hoe hij de avond ervoor naar bed is gegaan in een sfeerloze flat in een sfeerloos gedeelte van Amstelveen. Hoe hij voor het slapengaan nog 'yes, no problem' heeft ge-appt naar ploeggenoten die om zijn kaarten vroegen voor vrienden of familie. Hoe hij pas op de club zijn eerste woorden van de dag sprak.

Maar Serero is een kleine krijger. Hij heeft wel voor ­hetere vuren gestaan dan eenzaamheid. Google maar eens op zijn geboorteplaats Soweto. En klik dan op afbeeldingen. Of lees terug over die mes­steken die hij in zijn gezicht kreeg. Zo ging dat in Soweto als je een spelletje dobbelen won van iemand die niet tegen zijn verlies kon. Dan lig je niet wakker van trainers of supporters die het 'niet zo in je zien'.

Zijn naam zingt nu weer over Twitter en in krantenverslagen maar de afgelopen maanden kraaide niemand naar ­Serero. Bijna niemand dus. Misschien, als een grote mea culpa, noemt iedereen zijn eerstvolgende zoon eens geen Johan of Jari maar Thulani. Thulani Caleb.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden