Column

Ik drink om te bestaan

Theodor HolmanBeeld Wolff

Het zal ongetwijfeld kloppen dat één glas alcohol al levensbedreigend kan zijn, of nog erger. Die waarschuwing heb ik in goede orde ontvangen. Maar...

Alcohol is kunst.

Alcohol is cultuur.

Dieren kennen geen alcohol, wij wel.

Alles wat kunst vermag, brengt alcohol tot stand. Het maakt je vrolijk, droevig, woedend, gepassioneerd, strijdlustig, geil.

Alles wat het leven de moeite waard maakt, kan door alcohol worden bewerkstelligd.

Anders gezegd: alcohol geeft het leven zin; bij het volle leven, hoort een vol glas. 'Dit is Mijn bloed' - en we drinken dan uit de beker wijn van geringe kwaliteit, maar wat doet het er toe. Er wordt dan iets goddelijks doorgegeven. (Jazeker, de goden drinken ook.)

En ja, je kunt er aan sterven, maar daarom hebben we artsen uitgevonden, en geneesmiddelen, therapieën.

Ik drink om te bestaan, ik krijg het aan mijn hart, ik ga naar de dokter en die moet mij dan helpen met pillen.

Dus wanneer er een onderzoek gepubliceerd wordt waarin gesteld wordt dat alcohol gevaarlijker is dan we denken, dan moet de boodschap niet luiden: drink minder alcohol (hoewel dat geen kwaad kan) maar veeleer: onderzoekers, vind iets uit waardoor we genezen van de kwalen die ons door alcohol worden aangedaan.

De gezondheidsindustrie probeert al jaren een bepaalde moraal te koppelen aan een manier van leven. We mogen niet drinken, niet roken, niet vet eten, geen zout, geen suiker, geen koolhydraten, geen dieren. En doen we dat wel en worden we dan ziek, dan zijn we niet alleen krank, maar hebben we ook nog eens schuld aan die ziekte, want we hebben ons niet onthouden. Nee, we hebben geleefd!

Elke wijze van leven leidt uiteindelijk tot de dood. Is de weg daarheen besprenkeld met uitstekende wijnen en goed verzorgd gebraad, eet je flink uit het zout en biedt het zoet je uitzicht op het paradijs, dan veraangenaam je je verblijf hier op aarde.

Dus moeten artsen, medische wetenschappers en de farmaceutische industrie de handen ineenslaan en ons geneesmiddelen verstrekken die de door alcohol ontstane scheuren en de breuken in onze harten rigoureus genezen!

Trouwens, wist u dat alcohol een perfect geneesmiddel is tegen schuldgevoel? Je gaat er alleen dood aan. Maar beter te sterven, dronken van de wijn en dus van het leven, dan als een magere droogkloot die niet besefte waar het aardse bestaan om draait.

In vino veritas!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden