Ik ben vrij, maar wat voel ik mij verbannen

1.
Ik lig hier op een eiland te ontspannen,
terwijl de wereld zich loopt op te blazen.

Hier lopen koeien over steen te grazen.

Ik ben vrij, maar wat voel ik mij verbannen.

Hier geen computer, noch is er tv,
en mijn mobiel weigert bereik.

En als ik de boeren zo bekijk,
bekijken zij ook mij. Dat valt niet mee.

Het Tahrirplein alhier kent één café.

Daar eet men alcohol en drinkt men bloed.

Al wat vreemd is, heet hier addergebroed.

Soms lonkt een meisje naar de ruwe zee.

Die laat een oude golf dan met haar trouwen.

Het dorp viert feest als er wat valt te rouwen.

2.
Mijn hoop op een vers aangespoelde krant
is tevergeefs; men jut hier jonge maagden,
die ooit de oude priester nog behaagden.

Dat mocht, want hij was ook bloedverwant.

Een man kan evengoed verlangen naar
een boot als naar een vrouw, weet ik thans.

En daarom grijp ik straks de eerste kans
om af te reizen naar een beschaving waar
ik alle kranten van de wereld koop
en ik, met gratis wifi, laptop word.

Maar aan de horizon vaart nu slechts hoop.

Ik weet weer wat aan vakanties schort:
mijn hond, mijn huis, mijn vrienden, mijn tv.

En volgend jaar neem ik heel Holland mee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden