Plus I Love Amsterdam

'Ik ben nooit de stad uitgegaan, waarom zou ik?'

In een serie over Amsterdammers en hun favoriete plek brengt Jan Eric Remmelts (62), docent Engels, een ode aan de Ter Haarstraat in Oud-West.

Jan Eric Remmelts in de Ter Haarstraat: 'Het is nog steeds een unieke buurt, van en voor Amsterdammers' Beeld Marijke Stroucken

'Mijn ouders kwamen in 1953, vanuit Overijssel en Rotterdam, naar Amsterdam omdat mijn vader hier werk kon krijgen. Ik werd geboren in een kamer van vier bij vier in de Rooseveltlaan, waar de andere bewoners last hadden van mijn gehuil."

"Niet lang daarna kregen we een huis aangeboden in Nieuw-West, in de Frits Conijnstraat en verhuisden we naar een mooie flat."

Doodongelukkig
"Mijn moeder was er doodongelukkig, de wijk was in aanbouw en het was niet meer dan een grote zandbak, ze voelde zich eenzaam. Toen ze van de bakker hoorde dat hij een woning aangeboden kreeg in Oud-West, waar hij niet wilde wonen, stelde mijn moeder voor om met hem van huis te ruilen."

"Ze ging kijken naar het huis in de Ter Haarstraat 11 3-hoog en hoewel het veel kleiner was en minder luxe, was ze op slag verliefd. De verhuizing in 1957 voelde voor mijn moeder als een verlossing.

"De Ter Haarstraat is klein, maar was toen heel levendig: er was een kruidenier, een veilinghuis, een fietsenstalling en een groentewinkel, het Julianaziekenhuis zat er en een kleuterschool. En V&D zat, tot 1999, op de hoek van de Bilderijkstraat, waar nu de Albert Heijn zit."

"Ik ging naar school in de Elizabeth Wolffstraat, in de pauzes speelden we in de Van Alphenstraat, ook wel het 'strontstraatje', vanwege de hondenpoep. "

Zandbak
Iedereen kende elkaar in de straat, de deur stond altijd open. Ik mocht spelen in de zandbak achter de kapsalon van Ada, die een goede vriendin is gebleven. Met mijn moeder ging ik 's zomers naar het pierenbadje op het Bellamyplein en met mijn autoped reed ik over het Kwakersplein, via de Bilderdijkstraat weer terug naar de Ter Haarstraat. Als ik nu met mijn vrouw koffiedrink bij café Du Cap, aan het Kwakersplein, zie ik mijzelf nog zo voorbij steppen.

"Ik bewaar veel mooie herinneringen aan de warme zomeravonden met stoeltjes op straat, aan het plezier en ook de ruzies. We haalden pannetjes nasi bij de Chinees aan de overkant."

"Ik had het er zo naar mijn zin dat ik tijdens mijn studententijd op zolder bleef wonen. Waarom zou ik op kamers gaan in Uilenstede als de stad aan mijn voeten lag? Met buurjongen Hans, mijn beste vriend, ging ik 's avonds op stap in het centrum, naar café Kalkoven en Rooie Nelis, we kwamen pas thuis als het weer licht werd."

Tijdperk
"Mijn vader overleed in 1999 thuis aan een hartstilstand en mijn moeder ging, nadat ze haar pols had gebroken, in 2009 naar een verzorgingstehuis in Zuidoost. Daar kwam ze, heel toevallig, te wonen onder onze voormalige onderbuurvrouw, mevrouw Blokker."

"Haar vertrek betekende het einde van een tijdperk. Nadat ik de woning leeg had geruimd, heb ik een bos rozen achtergelaten voor het huis, dat ons al die jaren zoveel plezier heeft gegeven. Familieleden begrepen nooit waarom mijn ouders altijd in dat kleine huis in die drukke stad bleven wonen en toch zo gelukkig konden zijn."

"Zelf ben ik ook nooit de stad uitgegaan, waarom zou ik? Mijn vrouw en ik wonen in Nieuw-West, maar doen iedere zaterdag boodschappen in de Baarsjes en Oud-West. We halen noten bij Tabak's Notenbar op de Postjesweg en de weekendkranten bij Bestseller op de De Clerqstraat."

"De buurt is veranderd, zoals de meeste buurten in Amsterdam. Winkels van vroeger hebben plaatsgemaakt voor hipstertentjes. Toch is het nog steeds een unieke buurt, van en voor Amsterdammers. De Ter Haarstraat is geen officieel monument en staat niet op TripAdvisor, maar het is wél een monument voor mijn fantastische jeugd.'

Dit is deel 3 van een serie in samenwerking met
Architectuurcentrum Amsterdam over Amsterdammers en hun stad. Volgende week zaterdag deel 4.

Lees ook deel 1: John Leerdam: 'Skyline Noord is een hoogtepunt voor Amsterdam' [+] en deel 2: Manuela Klerkx: 'Museum Van Loon is een parel in de stad' [+].

Ter Haarstraat Beeld Laura van der Bijl

De Ter Haarstraat was niet gepland

De Ter Haarstraat is onderdeel van de Da Costabuurt in Oud-West. In de negentiende eeuw bestaat de Da Costabuurt enkel nog uit diverse polders.

Waar in de zeventiende eeuw de lakenindustrie met zijn bleekvelden in deze polders waren gehuisvest, zijn er in de negentiende eeuw veelal werven, molens, stokerijen en herbergen te vinden. Eind negentiende eeuw moeten deze wijken voor een nieuwe stadsuitbreiding naar een plan van J. Kalff, directeur Dienst der Publieke Werken.

De 'negentiende-eeuwse ring' van Amsterdam bestaat uit ongeveer honderdduizend woningen en volgt de al bestaande agrarische verkaveling. Sloten veranderden in straten en weilanden in bouwblokken. Aan de westzijde van de stad werden in de nieuwe stadsuitbreiding straten, grachten en buurten vernoemd naar Nederlandse dichters en schrijvers.

De Ter Haarstraat, gelegen tussen Bilderdijkstraat en Bilderdijkkade, was aanvankelijk niet gepland. Pas in 1895 werd besloten de straat te realiseren, zodat het Juliana Ziekenhuis aan de Bilderdijkkade op een hoek kwam te liggen.

Naar ontwerp van architect Tjeerd Kuipers (bekend van onder andere de Zevenlandenhuizen in de Roemer Visscherstraat) opende het ziekenhuis in 1904 zijn deuren. In 1987 fuseerde het met het BovenIJ Ziekenhuis, werd het gebouw aan de Bilderdijkgracht afgestoten en eind vorige eeuw gesloopt.
Ariadne Onclin/Arcam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden