Ik ben eruit, hoewel ik de film 1917 niet heb gezien

PlusTheodor Holman

Ik ben eruit, hoewel ik de film 1917 niet heb gezien. Beste acteur: Joaquin Phoenix in Joker. Als men het heeft over ‘gelaagd acteren’, dan is dit wel het beste wat ik in jaren heb gezien. Zijn lach die geen lach is, maar zo veel meer dan doodsangst of een neurotische reflex. Het is bijna automutilatie en paradoxaal genoeg is het precies die lach die hij zou willen oproepen bij zijn toehoorders. Een lach om mee te straffen.

Als de Joker danst, drukt hij ook zo veel meer uit dan hij ooit zou kunnen zeggen. Geeft hij vorm aan zijn pijn? Wat zou ik Joaquin Phoenix graag interviewen.

Waarom is Joker niet de beste film in mijn lijstje? Omdat ik gek genoeg niet alle dialogen even sterk vond en ik soms moeite had met de eenvoudige moraal van het verhaal. Taxi Driver, waarop de film lijkt, was toch veel beter.

De Oscar voor het beste scenario moet toch echt gaan naar Tarantino voor Once Upon a Time in Hollywood. Schitterende dialogen en vooral genoot ik van de Hollywoodverwijzingen. Ik keek naar mijn tijd, naar mijn jeugd, naar wat ik leuk vond. Over Tarantino en zijn voorliefde voor – hoe zal ik het noemen? – B-films, B-series, B-kunst wil ik nog eens een mooi essay schrijven.

Voor deze films zijn scènes uit films en series nagespeeld (The Great Escape en FBI) en zijn nieuwe series verzonnen die zogenaamd in die tijd hebben gespeeld. Ik vond dat puur genieten.

Maar na lang wikken en wegen, gaat mijn Oscar toch naar The Irishman. Wat een film! Drieënhalf uur puntje stoel, en daarna wil je weer drieënhalf uur puntje stoel. Ik weet zeker dat ik hem nog een paar keer ga zien.

Waarom is The Irishman zo goed? Het is een geweldig verhaal. Ingewikkeld, maar het oogt simpel. Maffia en politiek en een vleugje oorlog en Koude Oorlog. Het spel is voortreffelijk. Camera is voortreffelijk. Grime is voortreffelijk. De film gaat voor mij over een man, aan het eind van zijn leven, die verlossing zoekt. Hij is zich bewust van een aantal verkeerde beslissingen, en eigenlijk weet hij niet (en wij ook niet) of hij spijt heeft van zijn daden. Zelden zag ik in een film zulk goed samenspel, met dialogen om van te smullen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden