Ik ben dol op vrijheid van meningsuiting, maar er zijn dus grenzen

Jeroen Wollaars, verslaggever bij NOS Nieuws, schrijft wekelijks op woensdag een column in Het Parool over media en de ontwikkelingen in de digitale wereld. Voor tips is hij te bereiken op j.wollaars@parool.nl.

Beeld Floris Lok

Ik geef de groenteboer een muntje van twee euro en hij tuft erop. Ik knipper met m'n ogen, want ik kende dat alleen van de taallessen Amsterdams waar Het Parool zes jaar geleden mee kwam (nog te zien op YouTube, tip!). Het is jatmous: een oude Joodse handelaarstraditie. Het eerste geld (mous) dat de koopman 's ochtends in z'n handen (jatten) krijgt, daar spuugt ie op. Zelfs als die eerste klant een import-yup is die een beetje mieterig versgeperst sap komt halen in plaats van een honderd keer goedkopere zak perssinaasappels: tradities zijn tradities.

Maar veel tradities zijn er ook om mee te breken. Zo volg ik bijvoorbeeld een aantal tv-series en elke week weet ik precies hoe laat ik waar moet zijn om de nieuwste aflevering te downloaden. Daar heeft het apparaat televisie niets meer mee te maken. En dat gaat steeds verder. Voor Valentijnsdag kregen ik en 40 miljoen andere Netflix-abonnees alle nieuwe afleveringen van de serie House of Cards cadeau. Niet meer een week wachten, in één keer staat de hele bups online.

Daar komen wallen van. En ruzie.

Want hier doet zich een nieuw probleem voor, waar nog niemand echt een antwoord op heeft. Als iedereen namelijk alle afleveringen in één keer kan bekijken, zijn er altijd mensen die voorlopen. En die daarover in het openbaar te veel vertellen.

Nou ben ik dol op vrijheid van meningsuiting. Maar er zijn dus grenzen.

Een collega van mij, de 28-jarige R.F. uit Utrecht, was verbaasd over de afloop van de eerste aflevering. En twitterde daarover met te veel details. Boem: verrassing weg. Een woedende menigte House of Cards-fans viel over hem heen, en terecht. Ook de altijd dwarse 43-jarige Libelle-columniste E.U. uit Amsterdam deed mee. Ze plaatste foto's uit aflevering vijf online. Gewoon omdat het kan. Maar dat kan dus niet.

Sommige tradities blijven. Sommige tradities veranderen. En soms moet je nieuwe tradities introduceren.

Graag doe ik dus een voorzet voor de Eerste Wet van Wollaars. Die luidt: 'Houd minstens een maand je mond over details uit series die in één keer online komen.' Hierna roep je attenoje en spuug je in je hand. Dat zal ze leren.

 
Graag doe ik hier een voorzet voor de Eerste Wet van Wollaars
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden