Column

Ik ben bang dat Amsterdam een Tel Aviv wordt

Theodor HolmanBeeld Jean-Pierre Jans (www.jeanpierrejans.nl)

Als ik zo'n beetje de kranten lees, merk ik dat de aanslag op Charlie Hebdo al aan het wegebben is.
Maar niet bij mij.

Het masker van sombere gelatenheid, om niet te laten merken dat ik domweg nog bang ben, draag ik met enige schaamte.
Bang dat Amsterdam een Tel Aviv wordt.

Je stapt in een tram of bus en met jou stapt er een religieuze gek in die om zich heen begint te schieten. Of hijzelf wordt neergeknald, interesseert hem niet. Hij heeft al afscheid genomen van het leven. En ook als hij dat niet heeft gedaan, denkt hij toch dat het leven pas na zijn dood begint.

De willekeur als het kwaad. Je kunt je op niets voorbereiden, je kunt je nergens beschermd weten, het maakt zelfs niet uit of je, in de ogen van de gek, het juiste standpunt hebt. Hij maait alles en iedereen om zich heen neer.

Wat moeten we doen? Meer AIVD? Meer onderwijs? Meer veilige poortjes? Meer politie?
Het heeft misschien wel enige zin, maar niet veel.

Je zit in het Concertgebouw en luistert naar Beethoven en BOEM!
Je zit in de bioscoop naar Boyhood te kijken en BOEM!
Je koopt een pak melk in de supermarkt en BOEM!
Vroeger verspreidden de ratten de pest. Nu paranoia.

Als je stilzit, kun je ze horen knagen aan het vertrouwen. Want wie of wat valt nog te vertrouwen?
Als er verder niets gebeurt, zal ik volgende week over een vrolijker onderwerp schrijven, want leven met paranoia is hét recept voor een trage zelfmoord. Daar wil ik niet al te veel aan toegeven.
Ik wil zelfs niet voortdurend over mijn schouder kijken.

Maar ja, zonder paranoia kun je nog sneller worden neergeschoten.
De wereld moest en zou beter worden. Onderwijs voor iedereen, geld voor iedereen die geen werk had, betaalbare zorg voor iedereen, de mogelijkheid voor iedereen, van welk ras of welke godsdienst ook, te ondernemen.
Dat lukte.

Maar er zijn er nu die nog liever oorlog willen. En ik kan daar niets aan doen. Zelfs als ik hier verraderlijk schrijf hoe geweldig de vijand is, zou het niets uitmaken.
Men eist totale onderwerping. En onze manier van leven, die wij in honderden jaren hebben bevochten, willen ze met een BOEM de lucht in laten vliegen.


t.holman@parool.nl

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden