Plus

Ik beloof geen foto's te sturen van mijn opwaaiend zomerjurkje

Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Ellen Dikker Beeld Wolff

Het toernooiseizoen breekt weer aan. In april en mei is het zo'n beetje om het weekend raak. En die toernooien zijn de bom. Afgelopen jaar zijn ze met het vliegtuig naar Barcelona, Portugal, Frankrijk en Polen vertrokken. Om daar te voetballen tegen de jongens van Juventus, Liverpool, Anderlecht, Benfica en PSG. Ja hallo. Daar kan geen jongensboek tegenop. Daar droomt Koen Kampioen zelfs van.

Maar niet alle jongens kunnen mee. Ongeveer de helft van het team is nodig. De rest blijft thuis. En traint gewoon door op De Toekomst. Vorig jaar was er rond Pasen een groot toernooi in Portugal en de Kleine Messi was niet geselecteerd. Het was Het Toernooi Van Het Jaar, aldus de ouders van de kinderen die wél meegingen.

Sta je in de regen te trainen met het ene deel van het team, terwijl het andere deel ligt te zonnen op een Portugees strand. Want dit voetbalfeest duurde tien dagen, dus tijd genoeg om te genieten van de mediterrane omgeving. Het thuisfront werd middels appjes goed op de hoogte gehouden.

Een groepsfoto van de vaders op een zonnig terras proostend met een koud biertje, moeders die op een toeter blazen in een vol stadion, het team in vol ornaat stralend naast de jongens van FC Barcelona. En als je denkt dat je alles gehad hebt, begint het pas.

Want na het toernooi duiken de bruingebrande ouders weer op langs het trainingsveld. En dan worden de feiten ons pas echt onder de bleke neusjes gewreven. Zoiets hadden ze nog nooit meegemaakt. Dit was het WK voor kinderen. Alleen dat openingsfestijn al. In een stadion met tienduizend man. Alles perfect georganiseerd, dertig graden, zwembad bij het hotel, lekker eten, aardige mensen. Nee, echt een ervaring om nooit te vergeten.

Nu is het weer Pasen en is er weer een mooi toernooi. In Italië dit keer. Gaan die snotneuzen zes dagen naar een badplaatsje dat 'het Monaco van Italië' wordt genoemd. Alles is van marmer en overal rijden Ferrari's. Nu mag de Kleine Messi wel mee. En wij erachteraan.

Maar ik beloof dat ik de thuisblijvers geen foto's zal sturen waarop ik met een opwaaiend zomerjurkje paradeer op de marmeren boulevard. Terwijl ik net een slokje van mijn limoncello neem. Ik houd namelijk niet zo van limoncello. En bovendien, Pasen valt belachelijk vroeg dit jaar, dus die zomerjurk kan ik ook wel vergeten. Hebben wij weer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden