Column

Iemand die volkomen normaal is, kan geen land besturen

Theodor Holman Beeld Wolff

Omdat men in Amerika in totale paniek is, heeft het Democratische parlementslid Zoe Lofgren uit Californië een wetsvoorstel ingediend waarin ze vraagt om een officieel onderzoek naar de fysieke en mentale gezondheid van president Trump.

Stel dat het wetsvoorstel wordt aangenomen. Dan leg je de toekomst van Amerika in handen van één man, een arts of een psychiater. Een ongekozen medicus kan dan beslissen over een democratisch gekozen wereldleider. Uiteraard kan Trump - als de uitslag is dat hij niet goed bij zijn hoofd is - een contra-expertise aan­vragen.

Denk je eens in: de pers zal die medici tot op het bot uitzoeken, ze zullen verdacht worden gemaakt en Trumps medische gegevens komen dan op straat te liggen.

Trouwens, je kunt willekeurig wie dan ook medisch laten keuren. Zullen we Rutte eens onderwerpen aan een psychiatrisch onderzoek? Of Pechtold? Of Wilders? Of Van der Staaij? Daar zouden best weleens merkwaardige zaken uit kunnen rollen - en die moeten dan uiteraard ook openbaar worden gemaakt.

De vraag is niet of Trump een stoornis heeft of niet. Ik durf de stelling aan dat iemand die volkomen normaal is ook niet de uitzonderlijke eigenschappen bezit die nodig zijn om een land te besturen.

Zet alle grote historische leiders eens op een rij: van bijvoorbeeld ­Julius Caesar (zware epilepsie) tot Churchill (zware depressies) en je zult zien dat ze allemaal opgenomen hadden kunnen worden.

Waarom zou in een democratie iemand met een stoornis niet gekozen kunnen worden? Het is misschien niet verstandig, maar als het de volkswil is, waarom niet? Waarom zou een democratie alleen maar mogelijk moeten zijn met gezonde mensen? En wat is gezond?

Ik slik vijf pillen per dag, maar daardoor heb ik nergens last van. Ben ik gezond? Is een depressieve politicus die keurig zijn antidepressiva slikt wel of niet geschikt als politicus? Ik zou zeggen van wel.

Wanneer ben je zo ziek dat je geen politiek meer kunt bedrijven? Misschien als je lijdt aan hallucinaties? Maar is het 'zien' van sommige 'oplossingen' ook niet een vorm van hallucineren? Moet je niet enigszins kunnen hallucineren om ideeën te hebben of waar te kunnen maken?

'Ooit een normaal mens ontmoet?' bedacht Simon Carmiggelt eens.
Ik ken het antwoord. Zeker als het gaat om politici.
Dat wetsontwerp van Zoe Lofgren zal het niet halen, of de paniek moet groter zijn dan ik dacht.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden