Column

Iedereen die niet blij was voor de separatisten, wist er geen klap vanaf

Beeld Floris Lok

Gek verhaal misschien, maar ik denk dat ik de enige Nederlander ben, die afgelopen week geld naar de aanhangers van de Russische separatisten heeft gebracht.

Dat kwam zo. Ik was mijn portemonnee verloren, en godzijdank was die ook meteen weer gevonden, in de parkeergarage waar ik die middag was geweest. Toen ik daar opnieuw aankwam, werd ik opgewacht door een echtpaar in schoonmakersoutfit. Ze heetten Piet en Elena, waren tien jaar getrouwd en verdienden hun geld in garages, kantoren, overal eigenlijk. 'Hij lag bij de betaalautomaat,' zei Elena terwijl ze naar de hal wees. 'Gewoon, op de grond. Wij hebben 'm meteen opgepakt.'

Daarna overhandigde Piet me mijn portemonnee. 'Alles zit er nog in,' zei hij niet zonder trots, waarna hij omstandig alle vakjes liet zien. 'Kijk, hier zit de pinpas, daar de verzekeringskaart. En hier is het geld, ziet u het?' Elena maakte een wegwerpgebaar. 'Jahaa,' zei ze. 'Geef nou maar aan die mevrouw.'

Daarna schreef Piet de naam op van hun chef, het kon tenslotte nooit kwaad om hun eerlijkheid aan de grote klok te hangen. Piet treuzelde. 'Schrijf nou,' zei Elena.
Piet: 'Ik heb mijn bril niet.'
Elena: 'Waar is die dan?'
Piet: 'In de auto.'
Elena: 'Altijd wat met jou.'
Piet: 'Nou, eh!'
Daarna keek hij mij verontschuldigend aan. 'Sorry hoor,' zei hij. 'Mijn vrouw is de laatste tijd zo aangebrand als wat. Vooral nu met de oorlog in Oekraïne, want daar komt ze vandaan. Het is meteen ­pu-pu-puh!' Hij maakte een gebaar met zijn handen. 'Maar ja, ze kan er niet naar toe hè?'
Elena knikte. 'Ik bel wel 36 keer per dag met mijn zus in Donetsk, 's nachts zit ze in de kelder. Door de clusterbommen van president Porosjenko.'

Razendsnel groef ik mijn hoofd af naar de journaals en krantenberichten af die ik de laatste tijd over Donetsk had gelezen. Was de Oost-Oekraïense stad niet in handen gevallen van pro-Russische rebellen? En was deze vrouw daar blij mee?

Ja, dus. En iedereen die dat niet was, wist er geen klap van af. In het kort: Europa deed alles wat Amerika zei. Oekraïne ook, want in Oekraïne hadden miljonairs het voor het zeggen, en die hadden hun rekeningen in Amerika. Ondertussen deed iedereen of Poetin de bad guy was. Maar dat was jaloezie: Europa en Amerika konden niet hebben dat Rusland economisch steeds sterker werd.

En de separatisten? Elena, fel: 'Dat zijn geen separatisten, maar antifascisten. De Oekraïense regering martelt mensen. Porosjenko is door middel van moord aan de macht gekomen.'

Piet: 'Voordat hij president werd, was hij directeur van een heel grote chocoladefabriek. Hij is de Willy Wonka van Oekraïne.'

Ze wisten het via internet, waar ze ook hadden gelezen dat Oekraïne de MH17 uit de lucht had geschoten. Elena: 'Jullie denken Rusland, maar de westerse media worden verkeerd ingelicht. Geloof me, in de Oekra­iense regering zitten alleen maar boeven. Wist je dat mijn zus sinds kort geen pensioen meer op haar rekening krijgt gestort van de regering?'

Piet: 'Toen Poetin de Krim overnam, werden de pensioenen meteen twee keer verdubbeld.'

Drie keer raden waar het vindersloon naartoe ging.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden