Iedere 16-jarige heeft wel een keer mdma gelikt

Mano Bouzamour. Beeld Floris Lok

Een liedje van twee jolige jongemannen zorgde afgelopen week voor ophef. Drank en drugs is een regelrechte zomerhit waarvan de tekst 'alle jongeren zeggen ja tegen mdma' door duizenden kinderkeeltjes wordt meegezongen. Op Facebook zag ik zelfs een moeder uit volle borst meezingen tijdens het opdienen van het avondeten!

Schrik niet: iedere zestienjarige heeft tegenwoordig wel een keer een halve xtc-pil in zijn mik gemikt of een beetje mdma gelikt.

Mijn eerste keer smeet ik meteen een heel pilletje erin, het was heftig. Ik was achttien, ik was een laatbloeier. Na een feestje slenterde ik over het Rembrandtplein, gefascineerd door al die schitterende knipperlichten en koplampen van auto's, terwijl ik mijn kiezen kapot kauwde. Wekenlang kampte ik met geheugenproblemen. Na die keer was ik er ook meteen mee opgehouden. Geloof ik. Ik herinner het me niet meer zo goed.
Maar goed.

De halve wereld viel dus over het liedje. Jan Smit bemoeide zich er zelfs mee. Op televisie vertelde hij dat hij het ongepast vond. Nou, dat is ironisch, een Volendammer die een liedje over drank en drugs ongepast vindt.

Eén of ander superslim studentje van de Universiteit Utrecht stuurde een ingezonden brief naar de Volkskrant, waarin hij het liedje op weergaloze wijze analyseerde - Rolling Stone Magazine zou hem onmiddellijk moeten aannemen als muziekrecensent. Hoogtepunt van z'n hilarisch, hoogdravend gehaspel: 'Een aspect van deze anti-ideologie is de in de tekst aanwezige wil tot vernedering. De eerste zin geeft deze wil al prijs: 'Als je bitch wil chillen is het geen probleem. Ik ga erheen.' Ze wordt gezien als teef, als onderdanig aan de man: in deze reductie is het meisje niet langer een doel op zichzelf, maar iets dat overheerst moet worden (als een hond).'

De student is waarschijnlijk het kind van één van de schooiers van de SGP, van der Staaij, die ook over het liedje viel en stelde dat 'zangers maatschappelijk verantwoord moesten zingen'.

Die christengek riep verder op om in opstand te komen tegen het liedje, zodat radiostations het niet meer zullen draaien. Veel ouders hebben daar gehoor aan gegeven en radio-dj's platgebeld om te zorgen dat het liedje niet te horen is wanneer kinderen naar de radio luisteren. Wat bij mij een vraag deed rijzen.

Hoeveel onverantwoordelijke ouders zijn er die oeverloos veel drinken waar hun kroost bij is?

Klagen over een liedje waar gekscherend over drank en drugs wordt gerapt terwijl ze zichzelf hoogstwaarschijnlijk verzuipen en zich verstikken in antidepressiva.
Ouderlijke onnozelheid.

Op het moment dat elke vorm van kunst wordt gepubliceerd, zijn de makers niet verantwoordelijk voor wat de wereld ermee doet. De wereld mag het verheerlijken of verguizen.

Maar wat men ook van het liedje vindt, vandaag staat het wel mooi op nummer 1 in de top 40.


Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden