Opinie

'Ideaal van gemengde, ongedeelde stad onder druk'

In acht van de 22 Amsterdamse buurten is het aantal sociale huurwoningen onder de kritische grens van 35 procent gezakt, waarschuwt Marjolein Moorman, fractievoorzitter PvdA Amsterdam.

Middeldure huurwoningen worden binnen no time dure huurwoningen omdat ze speelbal zijn van een overspannen woningmarkt, vindt Marjolein Moorman Beeld Jean-Pierre Jans
Middeldure huurwoningen worden binnen no time dure huurwoningen omdat ze speelbal zijn van een overspannen woningmarkt, vindt Marjolein MoormanBeeld Jean-Pierre Jans

Amsterdam is een gemengde stad, een hyperdiverse mengelmoes van mensen. Waar we in andere wereldsteden vaak zien dat het centrum is ingenomen door de superrijken, wonen Amsterdammers van allerlei rangen en standen nog steeds kriskras door elkaar.

Toen ik sociaal geograaf Cody Hochstenbach, die vorige maand cum laude promoveerde op een proefschrift over gentrificatie, vroeg wat wereldwijd het lichtende voorbeeld is van een echt ­gemengde stad, antwoordde hij: Amsterdam!

Een gemengde, ongedeelde stad, dat is iets om enorm trots op te zijn. Dat in Amsterdam de hoogleraar en de student, de schoonmaker en de directeur, nog steeds bij elkaar in de buurt wonen, is een rijkdom die niet zomaar is ­ontstaan. De bevolkingssamenstelling is een rechtstreeks gevolg van het woningaanbod in buurten en daarmee van zorgvuldige stedenbouwkundige planning en sturing.

Onder de kritische grens
In verschillende Amsterdamse buurten staat dat ideaal van de ongedeelde stad echter stevig onder druk. In acht van de 22 Amsterdamse buurten is het aantal sociale huurwoningen, woningen met een maximale huur van 710 euro per maand, inmiddels ver onder de kritische grens van 35 procent gezakt.

Vorige maand hield D66'er Gerolf Bouwmeester, voorzitter van de bestuurscommissie West, een mooi pleidooi voor het behoud van de ­ongedeelde stad. Namens de gehele bestuurscommissie (minus de VVD) pleitte hij voor een stop op verkoop en liberalisatie van corporatiewoningen in Oud-West en De Baarsjes.

In deze buurten blijft er namelijk vrijwel geen betaalbare woning meer over, waardoor deze buurten ­alleen nog maar toegankelijk zijn voor mensen met een hoger inkomen.

Een ­verkeerde keuze
Partijgenoot en huidig fractievoorzitter van D66 Reinier van Dantzig deed juist het voorstel om nog veel meer corporatiewoningen voor marktprijzen te gaan verhuren.

De D66-­voorman zegt daarmee de middeninkomens in de stad te willen helpen. Dat er meer moet worden geïnvesteerd in woningen in het middensegment, deel ik met hem. Het is echter een ­verkeerde keuze om daarvoor de sociale huur leeg te trekken, zeker in buurten waar dit aandeel al onder de kritische grens is gezakt.

Er is namelijk geen overschot aan betaalbare sociale huurwoningen. Het percentage sociale huurwoningen is inmiddels kleiner dan het aantal huishoudens dat er aanspraak op kan maken. De wachtlijsten zijn nog nooit zo lang geweest met een gemiddelde wachttijd van meer dan tien jaar.

Er is een gebrek aan middenhuur. De belangrijkste reden daarvoor is niet de instroom, er worden dagelijks sociale huurwoningen geliberaliseerd met name in het particuliere segment, maar de uitstroom. Middeldure huurwoningen worden binnen no time dure huurwoningen omdat ze speelbal zijn van een overspannen woningmarkt.

Verhaal voor de bühne
En daar wringt het heilige geloof van D66 in de vrije markt. Je kunt jezelf wel kampioen middenhuur noemen, maar als je de markt niet in toom wilt houden, is dat niet meer dan een mooi verhaal voor de bühne.

Marjolein Moorman, fractievoorzitter PvdA Beeld Charlotte Odijk
Marjolein Moorman, fractievoorzitter PvdABeeld Charlotte Odijk

Als we echt iets willen doen voor de middengroepen, dan moeten we vooral iets doen aan de uitstroom van middeldure huurwoningen naar het dure segment. Meer middenhuur bouwen en vooral zorgen dat we het ook houden.

Ondertussen moeten we de sociale corporatiehuur beschermen. Want het nog verder verminderen van het aantal corporatiewoningen in populaire buurten zorgt dat de stad onherstelbaar van karakter verandert. Van onze unieke gemengde stad naar een inwisselbare westerse hoofdstad, met scherpe segregatie tussen arm en rijk.

Ik kies voor radicale keuzes: stop helemaal met verkoop en liberalisatie van corporatiewoningen in de populaire buurten. Wees zuinig op onze gemengde stad, een lichtend voorbeeld voor de rest van de wereld.

Een gemengde stad. Dat is voor mij de kern waar de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 over gaan.

Lees ook het interview met socioloog Richard Florida: Voor mensen die niet mee kunnen, is geen plek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden