Review

I'm not a f**ing princess ***

null Beeld

Regie: Eva Ionesco
Met: Anamarai Vartolomei, Isabelle Huppert

Het verhaal van de Franse actrice Eva Ionesco (1965) is bizar en aangrijpend genoeg om verteld te worden. In de jaren zeventig poseerde zij veelvuldig voor haar Frans-Roemeense moeder Irina, een gesjeesde schilder die wel succes had als fotograaf. Dat succes dankte ze vooral aan de erotische foto's die ze van de piepjonge Eva maakte. Op elfjarige leeftijd belandde Eva zelfs bloot in Playboy, twee jaar later volgde Penthouse.

Ach ja, andere tijden, andere zeden?

Niet volgens Eva Ionesco, die al jaren een juridische strijd voert met haar moeder over de erotische exploitatie die ze destijds moest ondergaan. Naast het legale traject bewerkte Ionesco haar woede tot haar regisseursdebuut I'm not a f**ing princess.

Helemaal autobiografisch is de film niet: zo beginnen de pikante fotosessies van haar alter ego Violetta pas als ze tien is, terwijl Eva in werkelijkheid al op vijfjarige leeftijd uit de kleren ging voor de artistieke uitspattingen van haar moeder. Maar ook al kiest Ionesco voor verdichting van de werkelijkheid, een goede film levert haar aaneenschakeling van anekdotes niet op.

De geschetste tegenstelling tussen een monsterlijke moeder en haar onschuldig geslachtofferde dochter is misschien best waarachtig, maar de tegenstelling is te schematisch om dramatisch uit te pakken. Wat ook niet helpt is het nogal karikaturale optreden van Isabelle Huppert als de in Marlene Dietrichachtige
divakleding rondparaderende kunstenares.

Wellicht was die moeder wel echt zo'n egocentrisch loeder, maar onbedoeld denk je toch te kijken naar een verdwaald typetje uit Absolutely fabulous. Maar dan zonder de relativerende humor van die klassieke Britse tv-komedie.

De geschiedenis van Eva Ionesco inspireerde in 1978 Louis Malle al tot het eveneens wegens tienernaakt omstreden prostitutiedrama Pretty baby. Het verhaal is dan ook opmerkelijk genoeg om te worden verteld. Helaas heeft Ionesco haar slachtofferschap onvoldoende verwerkt om haar publiek door haar geschiedenis te gidsen. Want behalve distantie mist haar film vreemd genoeg ook betrokkenheid.

Dat is jammer, want in de twaalfjarige Anamarai Vartolomei heeft ze wel een sprankelende vertolkster gevonden voor haar artistiek-erotisch uitgebuite ikje. (Fritz de Jong)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden