Lezersbrief

Hutje bij mutje aan de Sloterplas

Er moet toch een mogelijkheid zijn om te genieten van de oogverblindend mooie Sloterplas zonder dat dit ten koste gaat van de natuur of dat we genoodzaakt zijn opeengepakt elkaars rug in te smeren, schrijft Elles Paijens in een lezersbrief in Het Parool.

De opening van het Sloterstrand. Beeld Dingena Mol
De opening van het Sloterstrand.Beeld Dingena Mol

Al jaren bezoek ik Amsterdam Wests hidden gem: de Sloterplas. Eens per week een rondje hardlopen, op zondagmiddag een drankje bij het sympathieke Hotel Buiten of in de zomermaanden zonnen op het strand van de Varkensbaai. Sinds vorige week is die omgedoopt tot het Sloterstrand.

Met deze nieuwe naam is ook een pittig pr-offensief gestart. Er was bijna geen ontkomen aan, overal viel te lezen hoe vet het strand in West is geworden. De mossels voorkomen blauwalg, de Share Your Beach Shop leent gratis een bootje, opblaaskrokodil of strandstoel. En een foodtruck of ijscokar stilt de lekkere trek. Allemaal geweldig mooie en hartverwarmende initiatieven, maar...

Vorige week zaterdag wilde ik voor het eerst weer eens mijn vertrouwde stekkie opzoeken. Aangekomen bij het Sloterstrand viel mijn mond open van verbazing. Ik zag minstens vijftig scooters geparkeerd staan. Voor mijn fiets was al helemaal geen officieel plekje meer te vinden. Ik werd er een beetje stil van. Nee, ik lieg, ik walgde. Het hele strand lag hutje bij mutje. Een aantal mensen stond in de kokende blotelijvenmenigte met een wegwerpbarbecue de boel ook nog eens flink te doorroken.

Glas
Voor mij was de lol er meteen helemaal van af. Om dit te voorkomen, ga ik ga juist niet naar Zandvoort. Er restte mij geen andere keus dan een van de groene stroken links en rechts van de Sloterplas op te zoeken. Hier waren ook best wat mensen, maar 't was te doen. Ik stapte voorzichtig het kraakheldere frisse water in. Na twee stappen moest ik me helaas terugtrekken. De bodem was bezaaid met glas. Mijn beide voeten lagen helemaal open. Shit, was dit ontmoedigingsbeleid van de gemeente of zo?

Toen ik op mijn handdoek lag met zes grote pleisters op mijn voeten, sloeg ik Het Parool open en las de ingezonden brief van Roel van Duijn over het verlies van de natuur rondom de Sloterplas. Aha, van hem zijn dus die protestborden die ik op de bomen rondom de plas zie hangen.

Ik snap Roel wel, heel goed zelfs, maar er moet toch een mogelijkheid zijn om te genieten van deze oogverblindend mooie plas zonder dat dit ten koste gaat van de natuur of dat we genoodzaakt zijn opeengepakt elkaars rug in te smeren?

Elles Paijens, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden