Humans of Amsterdam: van blog naar tentoonstelling

De tentoonstelling Humans of Amsterdam van Debra Barraud (26) opent donderdag in de centrale bibliotheek op de Oosterdokskade. Met portretten van mensen die Amsterdam maken tot de stad die zij is.

Ze zijn man, ze zijn vrouw, ze zijn wit, ze zijn zwart, ze zijn stokoud, ze zijn piepjong, ze zijn hetero, ze zijn homo, ze zijn mensenschuw, ze zijn open, ze komen uit de grachtengordel, Zuidoost of zijn toerist, maar vooral: zij maken Amsterdam tot de stad die zij is. Dat is in het kort de essentie van het blog Humans of Amsterdam, waarop mensen voorbij komen die Debra Barraud al struinend door de stad voor haar lens krijgt. Dat is verder geen nieuws: het blog (humansofamsterdam.nl) heeft 350.000 likes op Facebook en wordt maandelijks door twee miljoen unieke bezoekers bezocht. Wel nieuw: donderdag opent in de centrale Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) een tentoonstelling van drie maanden waarop een selectie van de Humans te zien zijn.

Niet uniek
Het is de grootste tentoonstelling die Barraud heeft gehad, sinds ze eind 2012 begon met het blog, vertelt ze in de expositieruimte. De tentoonstelling bestaat uit zo'n tachtig foto's met bij elk beeld een kort verhaaltje of een quote. Zo verschijnen de foto's ook op het blog.
Een uniek idee? Nee, dat niet. Tijdens een stage in Tel Aviv voor haar studie culturele maatschappelijke vorming zag ze begin 2012 hoe belangrijk persoonlijke verhalen van mensen kunnen zijn. Barraud organiseerde voor haar stage dialogenworkshops tussen conflicterende partijen, bijvoorbeeld tussen Palestijnen en Israëliërs. Die workshops bestonden voornamelijk uit creatieve activiteiten als schilderen of het maken van fotocollages. Tijdens de handenarbeid vertelden mensen hun verhaal.

'Je doet niet meer dan mensen in een ruimte zetten en zeggen: we gaan samen één schilderij maken. Tijdens dat werk hoor je wat een conflict nou werkelijk voor hun leven betekent. Via de media komen vooral politieke verhalen naar buiten, of het nieuws dat het ene land het andere land heeft gebombardeerd. De menselijke kant wordt dan wel eens vergeten. Het blog Humans of Tel Aviv zorgde ervoor dat het menselijke verhaal wél verteld werd. Vanaf dat moment is Barraud haar Israëlische collega van de Humans of-serie gaan volgen.

De stad op een menselijke manier
De versie uit Tel Aviv was op zijn beurt geïnspireerd op Humans of New York, de eerste pagina in dit genre, opgericht in 2010 door Brandon Stanton. 'De echte aansporing om een soortgelijk project in Amsterdam op te zetten, kwam uit Tel Aviv. Omdat ik dacht: dat is een manier om de stad te laten zien op een menselijke manier.'

Terug in Amsterdam duurde het wel nog even voordat Barraud ook de moed had verzameld om zomaar op mensen af te stappen en ze te vragen hun persoonlijke verhaal in een paar minuten op tafel te leggen. Om daarna te worden gefotografeerd.

Met onszelf bezig
Bovendien is Amsterdam in de verste verte niet het conflictgebied waar ze haar inspiratie uit haalde. 'Het is inderdaad anders; hier leven we veel meer in een maatschappij waarin we heel erg met onszelf bezig zijn. Daar is niet per definitie iets mis mee, maar je moet elkaar niet uit het oog verliezen, denk ik. Met deze foto's ga je juist kijken naar de mensen om je heen.'

En dat blijkt een succes te zijn. Na Humans of New York is de Amsterdamse variant nu de meest gevolgde pagina. Dat gebeurt overigens niet alleen door de Amsterdammers zelf: vooral voor Amerikanen, Australiërs en Indiërs dient het blog als visitekaartje van de stad. Ze nemen even een kijkje, zonder dat dat hoeft te betekenen dat ze op zoek gaan naar de toeristische foto's van de Wallen, de IAmsterdam-borden of coffeeshops.

Rocket science
Haar studie culturele maatschappelijke vorming heeft Barraud inmiddels afgerond. Ze verdient nu geld met een wekelijkse fotocolumn in Metro Amsterdam, (kleine) tentoonstellingen of workshops fotografie, met daarbij ook altijd aandacht voor de manier waarop je op mensen afstapt als je iets van hen wilt weten.

Ze droomt van fundraiser-evenementen, waarbij haar foto's moeten helpen bij het ophalen van geld voor mensen die het echt nodig hebben.
Daarnaast trekt Barraud er nog dagelijks op uit om mensen uit de stad te portretteren. Een taak die in een stad met bijna een miljoen inwoners en honderdduizenden toeristen per jaar niet snel volbracht zal zijn. 'Een persoon hoeft niet per se excentriek te zijn om bij mij voor de camera te komen. Loop maar eens rond op Centraal Station, dan zie je altijd wel mensen op wie om onverklaarbare reden je oog valt. Die spreek ik aan. Dat blijft soms eng, maar het is geen rocketscience.'

De kern
Het gesprekje dat volgt is niet altijd even enerverend; kom maar eens tot de kern van een persoon in een conversatie van vijf minuten. 'Het varieert heel erg. Sommige mensen hebben een half uur de tijd. Het is ook wel belangrijk dat je niet meteen de meest persoonlijke vragen op iemand afvuurt. Toch komt er bijna altijd een mooie quote of verhaal uit, iets wat iets toevoegt aan de foto.'

Een einde aan de reeks is nog allerminst in zicht. De zoektocht naar een uitgever voor een boek is begonnen. Voor Barrauds collega uit New York werd dat een gigantisch succes: het boek werd een New York Times-bestseller met ruim vijftien miljoen verkochte exemplaren.

Humans of Amsterdam, Openbare Bibliotheek Amsterdam, Oosterdokskade 143; 10/9-30/11, toegang gratis.

Debra BarraudBeeld Eva Plevier
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden