Huizen zijn banken. Ons baksteen is van goud

PlusTheodor Holman

Politiek verslaggever Michiel Couzy van Het Parool heeft natuurlijk gelijk.

Nadat Rabobank had bekendgemaakt dat de vermogende spaarder bij Rabobank moet betalen om te sparen, twitterde hij: ‘Dit betekent dat er nog meer geld in de huizenmarkt zal worden gepompt.’

En dus stijgen de huizen­prijzen.

Grote beleggers kopen al het vastgoed in de stad. De particuliere koper wordt er zodoende helemaal weggeconcurreerd.

Beleggers zouden nieuwe huizen kunnen bouwen, maar eer je een stikstofvrije vergunning hebt en eer je voldoende bouwvakkers kunt vinden, ben je alweer een jaar (of meer) verder. Een jaar waarin je geen inkomsten krijgt, waardoor je later de huur moet verhogen omdat je anders niet uit de kosten komt. Dus bouw je maar niet en koop je beleggingspanden die na een jaar veel meer waard zijn geworden dan je geld dat uitstaat tegen een negatieve rente.

Slapend rijk worden? Koop huizen. Huizen zijn banken geworden. Ons baksteen is van goud.

Is dit onrechtvaardig?

Mijn regels-zijn-regelsgeest vindt dit een lastig probleem.

Het mag van de wet, dus is het rechtvaardig. Het vergroten van de invloed van de overheid zint me ook niet, want ik weet niet uit wie straks mijn overheid bestaat. Niet alleen hou ik van het rust­gevende regels zijn regels, ik ben ook paranoïde wat betreft de overheid. Zijn onze ambtenaren en ministers wel te vertrouwen? Informeren ze de Tweede Kamer wel juist?

Laten we wel wezen: ik loof elke dag de democratie en bemin haar als een godin, maar de partijen waarop ik heb gestemd, zaten nooit in de regering. Ik heb dus nimmer mijn zin gekregen. Achterdocht is niet alleen mijn benzine, maar ook een verplichting geworden.

Kortom: laat de markt maar haar werk doen; dat heeft tegenwoordig een slechte reuk, maar behalve de kreet ‘overheid, bouw meer huizen’! (door wie, waar en wanneer, vraag ik me dan af), is er niet één goede andere maatregel te bedenken.

Belasting verhogen? De overheid heeft creditkaarten vol. Milieumaatregelen schrappen? Mag niet van de rechter. Andere wetten aannemen? Mag niet van de EU. Een nexit? De partijen die dat willen, halen, zelfs met elkaar, geen meerderheid.

Ja, er is onrechtvaardigheid. Soms meer, soms minder. Dat zal altijd zo blijven. Sommigen hebben geluk, anderen on­geluk. Amor fati. Laat het beste idee winnen, al is dat nu misschien een onrechtvaardig idee.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden