Plus

Hotel QO wil boegbeeld zijn van moderne circulariteit

QO is onder de nieuwe hotels in Amsterdam het hoogtepunt in energieneutraal bouwen, inclusief een levendig en energiebesparend gevelbeeld dat inspeelt op het gedrag van de gasten.

Waar de Spaklerweg raakt aan de Amstelvlietlaan pronkt het circulaire hotel QO. Beeld Ronald Tilleman

Er gaat bijna geen week voorbij of er wordt weer een nieuw hotel in Amsterdam geopend. Op 13 april voegde het Conscious Hotel in het Westerpark zich bij het aanbod, Moxi is begonnen in Houthavens, begin deze maand ging zowel het QO Amsterdam als het Meininger Hotel bij het Amstelstation open. Sta je op de 21ste verdieping van het QO, dan zie je in aanbouw het Postiljon hotel bij de voormalige Kauwgomballenfabriek en het Leonardo bij het metrostation Overamstel.

Het QO, dat zich alleen al van de rest wil onderscheiden door het ontbreken van sterren en dat afziet van de toevoeging hotel in de naam, is om die reden al een gevalletje apart. Het wil het boegbeeld zijn van de moderne circulariteit waar elke functie in het teken staat van de strijd tegen verspilling. Interieurarchitect Tank heeft in het restaurant op de begane grond boogvormige metalen tussenschotten gemeend te moeten plaatsen die aldus refereren aan de kas op het dak. Een tamelijk vergezochte associatie.

Ter geruststelling: het decoratiemateriaal kan weer opgeruimd worden, want het QO beroept zich er dus op volledig duurzaam en recyclebaar te zijn. Niet voor niets is Paul de Ruiter als een van de architecten aangetrokken, vermoedelijk de meest kringloopbewuste architect van Nederland.

Visnetten

Het is bijna ondoenlijk om alle milieubesparende maatregelen van QO op te sommen, dus we doen een greep: de vloerbedekking bestaat uit het garen van gerecyclede visnetten, het beton is bijeengeschraapt uit de A'DAM Toren (toen nog van Shell), het water uit de regendouches spoelt ook de toiletten, er wordt zoveel mogelijk bespaard op kunstlicht door daglicht tot diep in het gebouw te trekken.

Maar het meest in het oog springen wel de schuivende panelen in de gevel die zich sluiten als de gast zijn kamer verlaat. Daardoor blijft de warmte zoveel mogelijk behouden in de kamer. In de zomer houdt dit systeem de koelte vast. Van buitenaf oogt dit als een levendige façade. De Ruiter werkte om dit te bereiken samen met Mulderblauw architecten en constructie-expert Arup. Architect en hotel jubelen over de voortdurende veranderende gevel die zo onmiskenbaar ontstaat. Alleen zien de licht bronskleurige stalen panelen eruit alsof ze tijdelijk zijn, geplaatst als bedekking van gebroken ruiten.

Beeld Ronald Tilleman

Gestrooide torens
Het QO neemt een strategische plek in aan de Spaklerweg, waar in de toekomst een bres zal worden geslagen in de spoordijk richting voormalige Bijlmerbajes. Maar de hotelingang bevindt zich niet heel logisch op de stompe kop van het gebouw maar aan de bezadigde Amstelvlietstraat. Uitleg: dat is de zonkant en daar kunnen de grote glazen panelen van restaurant Persijn worden opengeschoven. Een terras zal vermoedelijk volgen zodra een vergunning is verleend.

Het QO maakt deel uit van een rijtje torens die volgens het stedenbouwkundig plan zijn neergestrooid ten zuiden van het Amstelstation. Het zijn geen van alle architectonische wonderen, hoewel het hotel nog duizend maal aantrekkelijker is dan de Spakler woontoren. Maar bijster uitnodigend is het QO evenmin. Je denkt in eerste instantie met een kantoortoren te maken te hebben. Hier staat geen glamour, opzichtige luxe of zelfs show, waar het klassieke hotel goede sier mee maakte. Dat zijn begrippen die we moeten vergeten. Alles staat in dienst van de duurzaamheid en circulariteit.

Het geheim zit in de biomimetica, de manier waarop de natuur wordt nagebootst in een gebouw. De top daarvan wordt letterlijk bereikt op het dak, dat niet alleen een weergaloos uitzicht biedt op de Amstel en het station, maar ook met de kas. Die is state of the art, waar het Westland zijn vingers bij mag aflikken. De rood-blauwe ledverlichting brengt tomaten- en aardbeienstruiken en eetbare bloemen tot leven, de sla-plantjes wortelen in huisgemaakte compost. Het wachten is nog op de Omegabaars in het aquaponicssysteem die uiteindelijk op het bord van de hotelgast belandt in restaurant Persijn, maar voordat het zo ver is, zijn fecaliën afstaat ter bemesting van de planten.

Showcase
Architectuur is al lang niet meer synoniem met een iconisch gebouw - die benadering is zo uit het jaar 2000. Nee alles, tot en met de baksteen strips in de badkamers of het beddengoed staat in teken van de gesloten kringloop en energieneutraliteit. Overigens is het niet zozeer de verwarming als wel de koeling die de meeste energie kost, reden waarom een omvangrijke koude-warmteopslag onder het QO is aangelegd.

Worden we hier koud of warm van? Niet bij de eerste oppervlakkige aanblik. Het QO is een ecologisch concept en een showcase, waarmee het gebouw zich onderscheidt van het klassieke hotel.

Dat blijkt ook uit de benaming. QO betekent niets maar is gewoon een lekkere grafische uitspatting.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden