Hotel de Goudfazant debuteerde gisteren als poppodium. Wordt vervolgd?

Leuk aan Indiestad, het festival voor alternatieve pop, is dat het zich deels afspeelt op ongebruikelijke locaties. Zo zijn wel drie kerken in het programma opgenomen. En echt nieuw als concertzaal: Hotel de Goudfazant, culinaire hotspot aan het IJ in Noord.

Keiharde rockmuziek zou waarschijnlijk ontzettend galmen in die industriële ruimte, waar een Ferrari Testarossa boven op een brug staat, maar akoestische muziek deed het er prima.

'Hotel de Goudfazant zingt' heette de avond waarop Anne Soldaat (Tim Knol), Maurits Westerik (GEM) en Bent van Looy (Das Pop) om en om een liedje zongen en elkaar zo af en toe vocaal of muzikaal ondersteunden.

De avond was een probeersel van Excelsior, het tegenwoordig iets verderop aan het IJ gevestigde platenlabel. Excelsior werd daarbij geïnspireerd door Songwriters' circle, een BBC4-tv-programma waarin telkens drie singer-songwriters het podium delen.

Franse zwier
Soldaat en Westerik zijn Excelsior-coryfeeën. Van Looy is een Vlaming die in Parijs woont. Met Das Pop maakt hij best drukke, soms tegen de electro aanleunende popmuziek. In De Goudfazant bracht hij, zichzelf begeleidend op piano, heel ander werk: elegant huppelende liedjes, in het Engels gezongen, maar met een Franse zwier.

Bob Dylan
Anne Soldaat en Maurits Westerik, beiden met een akoestische gitaar op schoot, klonken meer als traditionele singer-songwriters. Westerik deed soms zelfs een beetje denken aan Bob Dylan.

Anne Soldaat, in de jaren negentig bekend geworden als lid van Daryll-Ann, stelt zijn talent de laatste jaren in dienst van Tim Knol, in wiens band hij de gitarist is. Fijn wel om hem weer eens eigen werk te horen spelen. Op een akoestische gitaar kun je niet zo razen als op de Gibson SG die Soldaat normaal om de nek heeft hangen, maar we hoorden in Zout, dat hij schreef voor een dansvoorstelling van Conny Janssen, wel wat een vindingrijk gitarist hij is.

Chanson
'Gaat-ie, jongens', zei Soldaat in een ander nummer na het eerste couplet, waarna de andere twee hem vocaal bijvielen in het refrein. Die drie stemmen kleurden mooi bij elkaar: de twee Nederlanders hemels hoog, de Belg gewoon met beide voeten in het Vlakke Vlaanderenland. Over Jacques Brel gesproken: je zou verwachten dat op deze avond zijn Les bourgeois zou klinken, het chanson waaraan Hotel de Goudfazant zijn naam dankt ('Elk instinct dwaas / Zoek ik mijn vertier / 's avonds in hotel De Goudfazant').

Die kans liet men liggen. Jammer, Bent van Looy had er ongetwijfeld iets fraais van kunnen maken. Maar heel fraai was ook wat hij aan het einde van de avond alleen aan de piano maakte van Human nature van Michael Jackson. De volledig uitgeklede versie onderstreepte wat een fantastisch nummer dat eigenlijk is.

Mooie avond. Excelsior overweegt een serie te maken van 'Hotel De Goudfazant zingt'. Wij zeggen: ja!

Indiestad, nog tot en met morgenavond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden