Hoofdredacteur 'poepte één keer in broek van angst' voor Holleeder

Hoofdredacteur Erik Noomen van Nieuwe Revu is één keer echt bang geweest voor zijn columnist Willem Holleeder. Vandaag verschijnt de laatste column van de topcrimineel. Noomen (44) vertelt in de Volkskrant over hun bijzondere samenwerking.

Redactie
Erik Noomen. Beeld ANP
Erik Noomen.Beeld ANP

Het angstige moment vond plaats toen Holleeder een nummer had opgenomen met Lange Frans en daarvoor ook een videoclip wilde opnemen. Noomen: 'Toen belde hij met de mededeling dat hij dat ook voor ons had gedaan, omdat het goed zou zijn voor de promotie van zijn column. Dus hoeveel van mijn marketingbudget ik voor die clip overhad. Ik zei: 'Grappig dat je dat vraagt, maar mijn hele marketingbudget is al aan jou opgegaan. Hier heb ik dus geen geld meer voor.'

Volgens Noomen sloeg Holleeder op dat moment in één keer om. 'Ineens klonk hij echt pinnig. Hij zei: 'Dan zou ik maar eens kijken waar je wel geld vandaan kan halen, jongen.' Toen zat ik wel even naar die hoorn te kijken, zo van: what the fuck heb ik nou aan mijn telefoon hangen. Toen zei ik: 'Willem, ik wil best even overleggen met de marketingmanager.' De volgende dag heb ik tegen hem gezegd dat het echt niet kon. Ik hoorde aan de andere kant van de lijn even een korte stilte en toen zei hij: 'Nou, dat is toch prima jongen.' Had ik voor niks 24 uur in mijn broek zitten poepen.'

Laatste column
Willem Holleeder schreef van 5 september 2012 tot en met 5 maart in totaal 26 columns voor Nieuwe Revu. Het weekblad hoopte op een flinke oplagestijging, maar die bleef uit. Holleeder verdiende in totaal 52.000 euro voor de columns (2000 euro per column), een bedrag dat rechtstreeks naar justitie ging.

Noomen over de bespreking van de laatste column: 'Toen spreidde hij wel enigszins theatraal zijn armen en zei: 'O Erik, dit was de laatste keer.' Toen hebben we even op elkaars schouders geleund en gezegd: 'Het was een mooie tijd.'

Privéleven
Over de inhoud van de columns zegt de hoofdredacteur dat hij ze 'over het algemeen wel leuk heeft gevonden'. Sommige columns noemt Noomen spraakmakend en andere vond hij minder spetterend. 'Ik had ook gehoopt dat hij in zijn columns wat meer zou vertellen over zijn privéleven, over de vriendschappen die hij nu heeft, hoe hij met mensen omgaat. Ik hoef niet precies zijn adres te weten, maar ongeveer de regionen waarin hij werkt en hoe hij zijn dag doorbrengt, dat zou wel fijn geweest zijn. Maar hij heeft gewoon besloten om het daar niet over te hebben. Dat vind ik dan wel jammer.'

Wanneer Noomen een column niet goed vond, zei hij dat overigens gewoon. 'Holleeder mocht schrijven wat hij wilde, maar ik heb hem er heus wel een paar keer op aangesproken als ik vond dat het niet goed was. Het is niet zo dat ik met knikkende knietjes en zwetende oksels tegenover hem zat.'

Benzinestation
Over het tegenvallende succes van de column vertelt Noomen: 'Holleeder vindt het een domme keuze dat we de nummers met zijn column erin niet allemaal geseald hebben. Nu konden mensen in de kiosk of bij het benzinestation even snel die vijfhonderd woorden lezen.' De hoofdredacteur geeft Holleeder daarin deels gelijk. 'Het eerste nummer dat wel geseald was, heeft drie keer zoveel verkocht als een gemiddeld nummer dus dat ondersteunt zijn idee. Maar er kan ook een bepaalde Holleeder-moeheid zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden