Homohaters in vluchtelingenopvang lastig op te sporen

De roep om een harde aanpak van vluchtelingen die homo's lastigvallen in de noodopvang groeit. In de praktijk blijkt het lastig de homohaters op te sporen.

null Beeld anp
Beeld anp

De Amsterdamse aanpak waarbij homovluchtelingen na bedreigingen en incidenten in de opvangcentra apart worden op­gevangen, oogst veel kritiek. Het kabinet nam al snel afstand van het initiatief, bij monde van premier Mark Rutte en vicepremier Lodewijk Asscher. LHBT-vluchtelingen (lesbisch, homo, biseksueel en transgender) moeten volgens hen in de gewone opvang terechtkunnen. Rutte: 'Als dat onveilig is, moet dát aangepakt worden.'

De Amsterdamse VVD-fractie volgde met vergelijkbare woorden en ook briefschrijvers aan deze krant kwalificeerden de Amsterdamse aanpak als de 'omgekeerde wereld': niet de LHBT'ers, maar de daders moeten apart worden gezet en hun recht op asiel verliezen.

Traceren
Maar hoe haal je de homohaters eruit, in een noodopvang met meer dan duizend bewoners, in een gebouw met verdiepingen en tal van donkere hoeken? Het is ongelooflijk ingewikkeld daders van bedreigingen, intimidatie, spuugincidenten en geweld jegens homo's te traceren, zegt Bram de Korte, hoofd directie­zaken van het Leger des Heils, de organisatie die in de opvangcentra aanwezig is. "Ze mishandelen niet onder het oog van de bewakers."

Probleem is dat slachtoffers veelal zwijgen over de incidenten en uit angst al helemaal geen namen durven te noemen van de daders. "Wij hebben de daders niet in beeld."

Jan-Willem Anholts van het COA, de organisatie die de noodopvang regelt, bevestigt dat daders moeilijk te identificeren zijn. Ondanks de beveiligers die 24 uur per dag in de opvang aanwezig zijn en de vele COA-medewerkers die getraind zijn om signalen van geweld of discriminatie te herkennen.

Indien een dader wel wordt betrapt, volgt een indringend gesprek. Bij ernstige misdragingen worden sancties opgelegd: inhouden van het weekgeld, overplaatsing naar een ander centrum of ontzegging van de toegang tot de opvang.

Meldpunt
Het COA heeft een eigen meldpunt bij de politie, die snel ter plaatse kan zijn. Als een slachtoffer aangifte doet, volgt een strafrechtelijk onderzoek. Probleem is dat aangiftes zeldzaam zijn, vluchtelingen willen de politie nu eenmaal liever buiten de deur houden. De Amsterdamse politie is op de hoogte van slechts één incident in de noodopvang, maar wil daar verder geen informatie over geven. Alle betrokken hulporganisaties bevestigen dat in werkelijkheid bedreigingen en intimidatie jegens homo's regelmatig voorkomen.

Als een asielzoeker in de nood­opvang wordt vervolgd en veroordeeld voor bijvoorbeeld geweld jegens homo's, kan de dader het recht op asiel verliezen en moet hij of zij het land uit, bevestigt de Immigratie- en Naturalisatiedienst, die de asielaanvragen beoordeelt. Kortom: de harde aanpak geldt al, alleen is deze in de praktijk erg lastig uit te voeren.

In januari verhuizen de vluchtelingen in de noodopvang naar onder meer de Groenhof, een voormalig verzorgingstehuis in de Marnixstraat. LHBT'ers krijgen daar een eigen vleugel op de begane grond. "Ze krijgen tweepersoonskamers en overzichtelijke gangen met camerabewaking," zegt De Korte. "Daar kunnen we de boel veel beter in de gaten houden."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden