Plus

Home

Een documentaireaanpak tekent de stijl van Home, zorgvuldig ingezet om in de belevingswereld van de jonge hoofdpersonages te komen. Maar waargebeurde feiten en een documentairestijl maken een film nog niet waarachtig.

De film draait niet om Lina, maar vindt zijn spil in Kevin (Sebastian Van Dun), die thuiskomt na een gevangenisstraf. Beeld Home
De film draait niet om Lina, maar vindt zijn spil in Kevin (Sebastian Van Dun), die thuiskomt na een gevangenisstraf.Beeld Home

"Is ie toch nog thuisgekomen," snikte de moeder van een overleden kindje dat uit een beekje bij haar huis werd gehaald, in Fien Trochs speelfilmdebuut Een ander zijn geluk (2005).

Thuiskomen blijft ingewikkeld in het werk van Troch, ook nu het in haar vierde speelfilm Home expliciet centraal staat. De film begint met tiener Lina (Lena Suijkerbuijk), die in de openingsscène op het matje wordt geroepen omdat ze zei dat een docent kinderen in zijn kelder heeft.

Post-Dutrouxtijdperk
Schokkend voor de docent, voor haar de gewoonste zaak van de wereld - deze generatie werd geboren in het post-Dutrouxtijdperk, wijst Troch hier fijntjes aan. De film draait niet om Lina, maar vindt zijn spil in Kevin (Sebastian Van Dun), die thuiskomt na een gevangenisstraf.

Maar niet écht thuis, want zijn moeder schuift hem door naar het gezin van haar zus, waar ze hoopt dat hij een stabielere basis vindt. Daar is hij al snel dikke maatjes met zijn neef Sammy (Loïc Batog) en diens vriend John (Mistral Guidotti).

Ook Johns thuissituatie is niet al te rooskleurig, wordt gaandeweg duidelijk, wat tot een dramatische gebeurtenis in het tweede deel van de film leidt.

Bijna vierkant
Het is Johns verhaallijn die 'op waargebeurde feiten' is gebaseerd, zoals een titelkaart aan het begin van de film meldt: Troch zag een vergelijkbare verstoorde relatie tussen een veeleisende moeder en een in het nauw gedreven zoon in een Amerikaanse documentaire.

Een documentaireaanpak tekent ook de stijl van de film, zorgvuldig ingezet om in de belevingswereld van de jonge hoofdpersonages te komen. De rauwe, directe beelden zijn bijna vierkant, dicht op de huid, en zo nu en dan worden er shots gebruikt die door de cast op hun mobiele telefoons zijn gefilmd.

Dat documentairegevoel wordt versterkt door het sterke spel van de onervaren jonge cast. Maar waargebeurde feiten en een documentairestijl maken een film nog niet waarachtig.

In haar narratief kiest Troch te vaak voor ongeloofwaardige dramatische middelen. Ironisch genoeg zijn het daarbij juist de volwassen personages die het meest onwaarschijnlijk aanvoelen.

Home

Regie Fien Troch
Met Sebastian Van Dun, Mistral Guidotti
Te zien in Eye, Filmhallen, Ketelhuis
***

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden