Plus Verkiezingen

Hoe voelt het als Moslim in 'het verdomhoekje' van de campagne?

Zomaar een stelling uit de Stemwijzer 2017: 'Nederland moet de grenzen sluiten voor islamitische immigranten.' Er wordt niet eens zo gek van opgekeken. Hoe voelt dat, als je moslim bent in Amsterdam?

'De ene Abdel is de andere niet' Beeld Ernst Coppejans

Abdel Makraou (46)

Amsterdam-West, zonder beroep, getrouwd, 5 kinderen

'Mijn jeugd was goed. Mijn ouders zijn in 1969 uit Noord-­Marokko hiernaartoe gekomen, ik ben opgegroeid bij het Surinameplein en het Hoofddorpplein, dat zijn echt mijn buurten."

"Er waren bijna geen Marokkaanse mensen, ik was op de basisschool het enige Marokkaanse jongetje van de klas. Soms probeer je je op te fleuren door terug te denken aan die heel leuke tijd, de jaren zeventig."

"We gingen heel relaxed om met godsdienst, ik ben niet streng islamitisch opgevoed maar wel met vijf keer per dag bidden en vasten tijdens de ramadan. Iedereen kijkt anders tegen godsdienst aan, ik zeg altijd: de ene Abdel is de andere Abdel niet. Deze Abdel houdt zich aan de verplichting vijf keer te bidden en oefent naar eer en geweten zijn godsdienst uit."

"Maar er zijn ook moslims die zichzelf de hemel in prijzen alleen omdat ze vijf keer bidden. Terwijl de profeet Mohammed - vrede zij met hem - heeft gezegd dat het gaat om de omgang met mensen. Hoe verhoud jij je tot mensen, dieren, tot het milieu en de natuur."

"Bidden, op bedevaart gaan, aalmoezen uitdelen, het is geen vrijbrief dat je alles mag en kan doen. Er zijn moslims die er anders over denken. Maar als je slecht bent met je buren, oneerlijk of gemeen op straat en in de supermarkt, als je een hoge dunk hebt van jezelf en je bent niet netjes tegen mensen, dan is dat niet wat Mohammed - vrede zij met hem - heeft bedoeld. Dat is verkeerd."

"Ik denk zeker dat het debat is verhard door de mensen die denken dat ze die vrijbrief wel hebben, die zeggen dat ze moslim zijn terwijl hun doen en laten heel iets anders laat zien. Maar islam is vrede, saamhorigheid, met elkaar samenleven, elkaar helpen, met elkaar tot een oplossing komen. Niet ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken. En niet alleen met moslims, de islam kent niet: dit is en Europeaan en dat een Arabier en dat een Amerikaan. De islam zegt: punt uit, elkaar liefhebben."

"Ik sta nuchter tegenover de harde uitspraken die nu worden gedaan, mensen mogen zeggen wat ze willen. Er is vrijheid van meningsuiting. Maar ik vind het wel jammer dat mensen het magische woord vergeten:
'bepaalde'. Bepáálde moslims. Mensen generaliseren en scheren over een kam."

"Die stelling over moslimimmigranten vind ik raar, ook daar ontbreekt het magische woord: bepaalde. Als dat er zou staan zou je er nog een beetje mee kunnen leven maar nu zeg ik: waarom? Ik ben ook moslim en ik heb nooit iemand iets aangedaan."

"Maar je moet het van twee kanten kunnen bekijken: op moslimextremisten moet beter worden gelet. Je kunt ze geen ongelijk geven na de aanslagen in Londen, Madrid, Parijs, Zaventem...
Hoeveel mensen zijn er wel niet gedood? Maar dat is niet de islam. Dat verband tussen islam en terreur doet me pijn."

"Wat ik heb begrepen in de moskee is dat het juist ten strengste verboden is mensen te doden. Alle godsdiensten hebben 100 procent de verplichting op een vredelievende manier met elkaar om te gaan."

'Ik doe net of het niet echt is' Beeld Ernst Coppejans

Assia Lachkar (35)

Amsterdam-Oost, projectleider bij Schoolinfo.nl, oud-docent, alleenstaand

'Ik ben in Amsterdam geboren. We woonden hier in Oost, in de Sumatrastraat, toen nog echt een zwarte buurt. Ik ging naar een zwarte school. Dat ik anders was, daarvan werd ik me pas bewust toen ik de pabo ging doen. Daar waren alleen maar blanke studenten en waren wij in de minderheid. Bij ons woonden geen autochtonen."

"Mijn ouders kwamen zo'n veertig jaar geleden vanuit Tanger naar Nederland. Ik heb een echt Marokkaanse opvoeding gehad, we kregen Arabische les en ik ben opgegroeid met de islam. Maar in vrijheid. Mijn vader zei: tot je achttiende ben ik verantwoordelijk voor wat ik je meegeef. Er werd veel gepraat, veel uitleg gegeven. Het was niet: zo moet je het doen."

"Ik draag geen hoofddoek, behalve bij het gebed. Je denkt bij mij niet meteen: die is moslim. Maar ik ben wel praktiserend, mijn geloof geeft me steun, veiligheid en rust. Nu het islamdebat zo fel is, probeer ik mezelf daar ook tegen te beschermen. Niet te veel op internet, mensen zijn soms zo onwetend. Ik doe soms net of het niet echt is."

"Het is jammer dat de verkiezingen worden gebruikt om angst te zaaien, dat er zo wordt ingespeeld op een gevoel van onveiligheid. Zo'n Stemwijzer ook. Ik was die aan het invullen, het ging best wel lekker. En toen kwam: grenzen sluiten voor islamitische immigranten. Ik wil het met zo'n stelling niet eens of oneens zijn. Ik dacht alleen maar: waarom stáát dat daar? Dat niemand zegt: die stelling hoort er helemaal niet in."

"Wat ze bedoelen is: extremisten, aanslagplegers. Maar voor mij is dat niet mijn islam. Volgens de islam mag dat niet. Het woord 'onveilig' als het gaat om moslimimmigranten of Marokkanen is voor ons dubbel lastig omdat we moslim én Marokkaan zijn. Ik zou willen dat ze erbij stilstonden hoe dat bij ons binnenkomt. Maar als het niet 'minder Marokkanen' is, is het wel 'minder moslims'."

"Mijn eerste gedachte als er ergens een aanslag is gepleegd, is ook: laat het niet een Marokkaan of een moslim zijn. Dat vind ik zelf zo erg. Je eerste menselijke reactie zou moeten zijn bij zo'n bom of steekpartij: wat erg dat het gebeurt. Maar ik denk: o, alsjeblieft, geen... Door die incidenten besef je dat je anders wordt gezien. Dan voel je je ineens minder Nederlander."

"Ik ben geen hokjesdenker, ik denk niet in blond, blank, moslim, niet-moslim. Ik zie individuen. En ik wil gewoon een mens zijn, een goed mens. Niet een Nederlander of een Amsterdammer of een moslim of Marokkaan."

"Het is zo jammer dat het zo moet. Al het slechte wat er gebeurt in naam van Allah is voor ons net zo erg. Maar de eerste reactie is: ga maar terug naar je eigen land. Alsof wij geen gevoel hebben. Het ergste vind ik dat ik twijfel over mijn omgeving. Al die anonieme twitteraars, wie zijn dat? Die Wildersstemmers? Zijn dat ook mensen met wie ik omga? Met wie ik werk, in de trein zit, die ik in de sportschool tegenkom?"

'Dat Wilders zo wordt gesteund in zijn ideologie maakt het wel enger' Beeld Ernst Coppejans

Tamer Kürk (42)

Amsterdam-Noord, mede-eigenaar bakkerij Karda¿in de Javastraat,
getrouwd, twee kinderen

'Toen ik een maandje of twee was, ben ik met mijn ouders uit Turkije naar Nederland gekomen, dus ik ben zo goed als geboren en getogen in Amsterdam-West, toen een gemengde buurt."

"Van discriminatie heb ik nooit last gehad.. Heel religieus wil ik niet zeggen, maar ik kom uit een religieus gezin. Het gebed, vrijdag naar de moskee, ramadan, de vijf zuilen van de islam. Maar als jongetje denk je er niet zoveel over na."

"Nu vind ik de normen en waarden van de islam heel belangrijk. Accepteren en respecteren, zo voed ik mijn kinderen op. De islam staat voor tolerantie, voor vredelievendheid en vriendelijkheid. Maar men lijkt nu het tegendeel te geloven. Onze grote meneer Wilders, dat hij het denkt is nog niet zo erg. Maar dat hij door een grote groep wordt gesteund in zijn ideologie maakt het wel enger."

"We moeten eerst de hand in eigen boezem steken: wat hebben we gedaan dat onze landgenoten zo over ons denken? Hoe is het gekomen dat onze landgenoten dat geloof van de liefde, want zo ervaren wij het, niet zo zien? Natuurlijk, er gebeurt het een en ander in de wereld. Maar ik voel me niet verantwoordelijk voor de aanslagen, net zo min als christenen zich verantwoordelijk hoeven te voelen voor Anders Breivik. Een persoon kan niet een hele groep vertegenwoordigen."

"Tachtig procent van de Turks-Nederlandse jongeren heeft sympathie voor IS, zei de heer Lodewijk Asscher vorig jaar. Dat klopte niet - en zo verbind je een volk niet met elkaar. Dan voel je je als Turkse Nederlander gekwetst."

"IS is een terreurgroep waar iedereen afstand van neemt, ik ken niemand die daar sympathie voor heeft. De heer Mark Rutte noemde de oproep tot gebed van de moskeeën 'gejengel'. Hij moet de premier zijn van alle Nederlanders, samen zij aan zij, nu denk ik: hij vindt dat hij boven mij staat. Het is niet premierwaardig en het doet pijn, absoluut. Net als zijn 'pleur op!'"

"Bij die stelling in de Stemwijzer over moslimimmigranten denk ik: 1945, wat zouden de verzetsstrijders van toen vinden van het land waarvoor ze hebben gestreden? Stel dat we Wilders' wildste droom waarmaken, stel hij haalt genoeg zetels om zelf te regeren. Hoe zie je dan het vervolg? Alle moskeeën sluiten! Maar wat doe je als mensen die moskeeën niet willen verlaten? Weg met de Koran. Maar wat doe je als iemand die Koran niet wil opgeven? Hoeveel geweld is daarin toegestaan? Een probleem benoemen is makkelijk, een probleem voeden is makkelijk. Maar een oplossing vinden is moeilijker."

"We zitten hier al drie generaties. Hoe komt het dat je je nog steeds geen Nederlander durft te noemen, dat je nog steeds een Turkse Nederlander bent? Wat doen we niet goed dat we niet worden geaccepteerd als medeburger? Nogmaals, het is makkelijk om naar iemand anders te wijzen en je moet ook met drie vingers naar jezelf wijzen. Maar het antwoord is voor mij duidelijk: we moeten stoppen met dat gehamer op integratie."

"Het belangrijkste is dat er wederzijdse acceptatie is. Niemand hoeft zijn normen en waarden op te geven. Ik denk dat dat Nederland sterker maakt. Die diversiteit is juist verrijkend. We moeten verbinden en niet ontbinden. Daarvoor moeten we terug naar onze eigen Nederlandse roots: het meest tolerante land van de hele wereld."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden