Derk SauerBeeld Artur Krynicki

Hoe Russisch zijn mijn drie zonen?

PlusDerk Sauer

Van onze drie zonen is Berend (24) veruit het meest Russisch. Anders dan zijn broers Tom (31) en Pjotr (27) ging Berend ’s zomers nooit naar zijn grootouders in Twente en ook de Nederlandse school in Moskou ging aan hem voorbij.

Vanaf zijn geboorte groeide hij op in een Russische omgeving. Van de kleuterschool tot zijn Russische staatsexamen met zestien jaar. Met zijn broertjes sprak Berend uitsluitend Russisch.

Alleen dankzij het systematische voor­lezen door zijn moeder van Jip & Janneke kreeg hij toch wat Nederlands mee. Maar qua Nederlandse taalbeheersing legt hij het dik af tegen zijn broers.

Op school maakte Berend Russische vrienden voor het leven. Hij ziet ze nog dagelijks. Maar anders dan zijn twee broers is Berend niet naar Moskou teruggekeerd. Tom en Pjotr wel. Tom is heel gelukkig met zijn vrouw Olga en de aanstaande baby.

Zijn bedrijf in voetbalvelden loopt als een trein. Moskou is zijn stad. Pjotr voelt zich als journalist eveneens als een vis in het water in Rusland. Met regelmaat maakt hij wereldnieuws dankzij goede contacten, perfecte beheersing van het Russisch en een neus voor primeurs.

Maar onze Berend zit in Londen, net als zijn klasgenoten en ruim 150.000 andere Russen die ‘Londongrad’ tot hun woonplaats hebben gemaakt.

Deze week waren we bij hem op bezoek.

Hij kreeg tijdens een ceremonie zijn master­diploma uitgereikt aan de London School of Economics. Dat vierden we met een etentje. Natuurlijk vroeg mijn vrouw Ellen wanneer Berend zich bij zijn broers in Moskou zou voegen. “Jij bent onze echte Rus!”

Dat beaamde Berend. “Ik ben het meest Russisch omdat ik juist niet terug wil. Niemand van mijn vrienden wil terug naar Rusland. Sterker, mijn vrienden die er nog wonen, willen daar zo snel mogelijk weg.”

“Kijk naar je broers,” zei ik, “die hebben het geweldig naar hun zin in Moskou. En Rusland heeft mensen als jij hard nodig.” (Berend studeerde af in ‘environmental economics’, een ­thema dat in Rusland nog nauwelijks op de agenda staat.)

“In Rusland voel ik me niet vrij,” zei Berend, “Kijk hier om je heen. Iedereen kan hier zijn zoals hij wil. Dat mis ik in Moskou. En economisch is er ook weinig toekomst. Zolang ik leef, is Poetin al aan de macht en dat blijft de komende decennia misschien nog zo. Nee, Londen of Amsterdam: dat zijn mijn steden.”

“En je Russische ziel dan?” zei ik.

Berend lachte. “Derk, jij bent een hopeloze russofiel.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden