Plus Reconstructie

Hoe kwam de opgezette krokodil in een kruipruimte terecht?

De politie rukte dinsdag uit voor een krokodil in een kruipruimte onder een woning op de Hoogte Kadijk. Het bleek een opgezet dier te zijn. Hoe kwam het daar terecht?

De aangetroffen krokodil was niet meer in leven. Beeld Politie Amsterdam

De laatste keer dat hij afdaalde, zeker acht jaar geleden, zag hij niets opmerkelijks. Dus toen Robert - zijn achternaam houdt hij geheim - vorige week het luik van de kruipruimte onder zijn woning op de Hoogte Kadijk opende, verwachtte hij niets bijzonders. Hooguit een kleine lekkage, wat de oorzaak zou kunnen zijn van de vochtproblemen in zijn huis.

Krap
De toegang tot de lange 'kruipdoor, sluipdoor', zoals Robert het noemt, verkrijg je via de gemeenschappelijke hal van het appartementencomplex, dat zich om de hoek van Artis bevindt. Daarna volgt een tocht van tientallen meters, in een gangenstelsel dat op sommige plekken niet eens een meter hoog is.

Terwijl Robert zich vorige week met zijn campinglantaarn in de hand een weg baande door de vele spinnenwebben, zag hij hem plots zitten. Een gigantisch reptiel, neergestreken naast een verwarmingsbuis. Dikke poten, smalle bek. Bijna een meter lang, met dikke knobbels op zijn rug en een lange staart. Robert schrok, maar gilde niet. Hij zag het namelijk meteen: de krokodil was dood. Er lag een dikke laag stof op.

Wat doe je als je een dode krokodil aantreft onder je huis? En was hij eigenlijk wel dood? Een buurtbewoner vertelde Robert dat krokodillen een soort stand-by functie hebben, waarbij ze tot twee jaar inactief kunnen zijn. Ze lijken dood, maar zijn het niet.

Melding
Robert belde eerst de gemeente, maar daar konden ze hem niet direct helpen. Ze adviseerden hem online een 'melding openbare ruimte' aan te maken, via het formulier dat je ook invult als je een kapotte lantaarnpaal wil doorgeven. Maar nee, voor het melden van een dode krokodil die mogelijk toch nog leeft was hij niet op het juiste adres - zo kreeg hij na vijf werkdagen te horen. Hij werd doorverwezen naar de Dierenambulance, die weer meedeelde dat ze in dit geval alleen op verzoek van de politie uitrukten.

Dinsdagavond om kwart over acht, een week na de ontdekking van de krokodil, belde Robert dus maar met de meldkamer van de politie. Via 0800, want de spoed was er inmiddels wel van af. Toch stonden er een kwartier later al twee enthousiaste agenten voor zijn deur, razend nieuwsgierig naar het verhaal achter de opmerkelijke melding.

Politieactie
Met zijn drieën doken ze opnieuw de kruipruimte in. Ditmaal gingen de agenten voorop, uitgerust met sterke zaklampen. De krokodil had zich geen millimeter verroerd, zo werd duidelijk toen het beest weer in zicht was. Via de portofoon gaven de agenten de constatering door aan de meldkamer en overige collega's op straat: ja, het ging om een echte krokodil. En ja, hij was ook echt dood.

Al snel stonden er meerdere agenten op de stoep. Allemaal wilden ze de krokodil even zien. En ook de buren kwamen naar buiten om te kijken water aan de hand. Het werd bijna een soort straatfeest, aldus Robert.

Dierenambulance
Maar wat te doen? De politie besloot het aan de Dierenambulance over te laten, die een uurtje later kwam aanrijden. Opnieuw ging Robert de kruipruimte in, nu samen Christian Visser. De medewerker van de Dierenambulance ontdekte al snel wat iedereen tot nu toe over het hoofd had gezien: het was een opgezette krokodil. Specifieker: een opgezette kaaiman. En eentje in slechte staat bovendien, want in de half vergane nek kon je de hooi zien zitten. Bovendien waren de ogen vervangen door knikkers.

Beeld Lex Boon

Zwaar was het opgezette dier wel, en met moeite kreeg Christian hem uit de kruipruimte. Daarbij viel het dier, waarvan de huid helemaal was uitgedroogd, deels uit elkaar. Na kort overleg werd besloten dat de Dierenambulance de krokodil maar mee zou nemen. Robert: "Het verhaal van een krokodil onder je huis is leuk, een oude, vervallen opgezette krokodil in huis is dat niet."

Grap
Langer dan twintig jaar kan het dier niet in de kelder hebben gelegen. In 1996 is het hele pand verbouwd, waarbij ook de betonnen constructie in de kruipruimte opnieuw is aangelegd. Robert vermoedt dat de krokodil toen als grap is achtergelaten door de bouwvakkers. Dat iemand het beest later heeft neergelegd is volgens hem onrealistisch, want de kruipruimte is bijna niet gebruikt al die jaren. En toen hij er acht jaren geleden was heeft hij het beest waarschijnlijk over het hoofd gezien.

Beeld Lex Boon

Zou het kunnen? Dat het een grap was van een bouwvakker? Het Heemskerkse bouwbedrijf C. Nelis voerde destijds de verbouwing uit. Daar werkt niemand meer die twintig jaar geleden bij de werkzaamheden was betrokken. Een gepensioneerde werknemer die wordt geraadpleegd kan zich niets herinneren van een krokodillengrap. Misschien is het een van de vele onderaannemers geweest, of een oud-collega van wie wordt vermoed dat hij tot zoiets in staat zou zijn. Alleen: die is inmiddels overleden.

Ophef
"Als dat zou zo zijn, wat is het dan jammer dat hij de uitwerking van de grap niet heeft meegemaakt," zegt Madelon Kieft van de Dierenambulance. In de garage van de stichting zit ze boven een vuilniszak van de resten van de krokodil, die inmiddels helemaal uit elkaar ligt en nog maar weinig angstaanjagend is.

De hele dag komen er al cameraploegen langs om het dier te filmen. Kieft: "Wat dat betreft is het een geweldige grap. Na al die jaren nog zoveel ophef veroorzaken."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden