Hoe kun je menselijk blijven tegen Salah Abdeslam?

Mano Bouzamour (1991) publiceerde eind 2013 zijn succesvolle debuutroman De Belofte van Pisa. Elke zondag lees je hier zijn column uit Het Parool.

Mano Bouzamour Beeld Wolff

Vorige week werd de terrorist Salah Abdeslam, bekend van televisie, gearresteerd. Het filmpje van zijn arrestatie in Molenbeek werd door een overbuurman gefilmd. Een linie van zwaarbewapende agenten die hem voor zijn huis stond op te wachten, waaruit hij in allerijl probeerde te vluchten. Wellicht dacht hij een prachtige dood tegemoet te rennen. Sommige kogels misten hem jammer genoeg, slechts eentje knalde zijn knieschijf kapot en kegelde hem omver. Hij werd overmeesterd en hinkelend afgevoerd.

In de tussentijd was men in België en daarbuiten opgelucht en blij. De Belgische staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken twitterde triomfantelijk: 'We've got him.' De minister van Veiligheid en Binnenlandse zaken, Jan Jambon twitterde, vergezeld met een foto van het arrestatieteam: 'You got him!'

Theo retweette Jans bericht. En Jan retweette Theo's bericht.

Zaterdagochtend las ik een nieuwsbericht dat mij lang zou bijblijven. Abdeslam werd ontslagen uit het Sint-Pieterziekenhuis in Brussel. Ik stelde mij hem voor, liggend op zo'n zacht ziekenhuisbed, op de witte lakens die vlak voor zijn komst zijn verschoond. Daar werd hij verzorgd en opgelapt door dokters die vast heel professioneel bleven.

De verplegers die de kamer betreden zouden een beetje met de handen beven en om het te maskeren deden ze misschien juist heel aardig. Even daarvoor hadden de verplegers vast in een kamertje elkaar zenuwachtig zitten aanwijzen, tot één zuchtend richting de kamer liep waarin de terrorist zat. Om hem te vragen of hij honger had, of hij wat wilde eten. Zo ja, wat zou hij lusten?

Ik weet niet waarom, maar die dingetjes intrigeren mij. Hoe kun je menselijk blijven tegen zo'n jongeman? Hoe kun je menselijk blijven tegen mensen die zo veel mogelijk doden en gewonden op hun geweten willen hebben?

Hoeveel slachtoffers zijn er na de aanslagen op Zaventem en in het metrostation ogenblikkelijk naar datzelfde ziekenhuis overgebracht? Door dezelfde verplegers verpleegd? En hebben misschien wel op dezelfde bedden gelegen? Ik vertelde mijn vriendin, afgestudeerd in de rechten, dat ik het nieuwsbericht toch wel fascinerend vond. Dat ik het ergens best wel wrang vond dat die teringterrorist medische hulp kreeg. Dat dit zo vanzelfsprekend was.

"Ja, natuurlijk hebben ze hem verzorgd in het ziekenhuis, mafketel!"

"Maar dat is toch eigenlijk heel gek?"

"Wat hadden ze dan moeten doen? Hem niet verplegen en meteen verhoren?"

"Dat klinkt redelijk."

"Jij met je gestoorde uitspraken, 'fascinerend dat die terrorist in het ziekenhuis behandeld is'."

"Hoor je niet hoe gek dat klinkt? Proef die woorden eens op je tong," zei ik waarna ik een stilte liet vallen en eventjes aan Fortuyn dacht omdat hij dat ooit tegen een interviewer zei, toen die hem iets volstrekt ridicuuls vroeg. Ze zei: "Soms denk ik echt dat jij zo'n rechtse lul aan het worden bent." Waarna ik schuldig naar de neuzen van mijn Nikes staarde.


m.bouzamour@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden