Column

Hoe God riep in Italië

Theodor HolmanBeeld Wolff

Ik hoorde het volgende verhaal in een klein dorpje in Italië. De man om wie het gaat, heb ik met eigen ogen gezien! Na het motorongeluk stond zijn neus scheef, en niet lang daarna wilde Bibi van hem scheiden.

"Is het mijn neus?" had hij Bibi gevraagd.
"Doe niet zo raar, Pirandello."

Bibi, een mooie meid met volle borsten, die altijd van de liefde genoot en nooit genoeg leek te hebben, nam afscheid van hem. Hij vroeg nog wel: "Waarom wil je van me weg?"

"Dat zei God mij, lieverd."
"Wat zei God dan precies?"
"Ga weg bij je man!"

Hij haalde zijn schouders op en snoof met zijn scheve neus en omdat hij begreep dat hij niet tegen God op kon (hoewel hij haar niet geloofde), liet hij haar gaan. Hij dronk zeven dagen en nachten achtereen, en kreeg toen weer een motorongeluk, waardoor hij een behoorlijke schedelbreuk opliep en zijn hand moest missen. Toen hij genezen was en in de spiegel keek, zag hij een monster.

"Bibi, waar ben je?"

Hij ging naar haar op zoek. Eerst naar haar ouders, waar hij werd weggejaagd. Toen naar haar broer, die hem uitlachte vanwege zijn uiterlijk. De jongens in het dorp waar Bibi was geboren, gooiden ­stenen naar hem. Hij moest de kerk in vluchten.

Hij ging biechten - en vertelde in het biechthokje van zijn dronkenschap en dat hij Bibi miste en over God die Bibi had geroepen. "Ik weet waar Bibi is," hoorde hij opeens. De priester kwam uit het biechthokje en zei: "Ze zit hier in het klooster. God had gezegd dat ze naar het klooster moest."

Nu hij wist waar ze was, durfde hij opeens niet meer. Hij schaamde zich voor zijn uiterlijk, zijn scheve neus, zijn scheve hoofd en zijn stomp. "Ga maar naar het klooster en vraag naar zuster Bibi."

Hij strompelde naar het klooster, trok aan de bel en wachtte af. Een non deed open, hij vroeg naar zuster ­Bibi en even later zagen de twee elkaar weer. "Wat zie je eruit," zei Bibi.

Ze nam hem mee naar de kloostertuin en nog geen tien minuten later bedreven ze de liefde achter de houtstapel. Hartstochtelijker dan ooit. Sinds die dag woonde hij ­tegenover het klooster - en zuster Bibi kwam hem elke dag verzorgen.

Soms nam ze nog een zustertje mee.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden