Review

Hoe duur was de suiker gaat niet over slavernij, maar over de ravage die een kwaadaardige femme fatale aanricht **

Verbonden door slavernij, verscheurd door liefde, luidt het motto van Hoe duur was de suiker. Maar in Jean van de Veldes Hoe duur was de suiker is de slavernij slechts het decor voor een sentimenteel drama.

null Beeld Het Parool
Beeld Het Parool

In de echte wereld willen goed en kwaad nog wel eens door elkaar lopen, maar in Van de Veldes verfilming van Cynthia McLeods Surinaamse bestseller Hoe duur was de suiker zijn de scheidslijnen glashelder. Over wie goed of slecht is, hoeft de kijker zich in elk geval het hoofd niet te breken.

De koloniale soap, pardon: het historische drama, speelt zich af op een Surinaamse suikerplantage tussen 1765 en 1779. Centraal staan de liefdesperikelen van de twee blanke koloniale zussen Sarith (Gaite Jansen) en Elza (Anna Raadsveld), en hun uit een slavin geboren gekleurde halfzus Mini Mini (Yootha Wong-Loi-Sing).

De laatste is tevens de lijfslaaf van Sarith, iets wat je beter niet kunt zijn, want de verwende Sarith is een onvervalste bitch, die zonder pardon een oude slavin laat doodranselen. Naast anderen het leven zuur maken, is haar levensdoel het vinden van een huwelijkspartner. Als haar grote liefde (Benja Bruijning) voor een rijkere vrouw kiest, verandert Sarith helemaal in een jaloers manipulerend kreng, op wie het geluk van anderen als een rode lap op een stier werkt. Is haar zus Elza gelukkig getrouwd? De heks zal haar man (Yannick van de Velde), die staat voor de 'de goede blanke' - hij is eigenlijk tegen slavernij en behandelt zijn slaven voorbeeldig - wel even verleiden. Het voert de soapperikelen naar een hoogtepunt: 'Blijf met je poten van mijn man af!'

Hoe duur was de suiker had een film moeten zijn die inzicht geeft in het dagelijks leven van slaven en slaveneigenaren. Hij had iets voelbaar moeten maken van de verwrongen verhoudingen onder de slavernij en de gevolgen voor de Surinaamse samenleving. Een enkele keer doet de film dat, maar veel te weinig.

De slavernij vormt slechts de dramatische achtergrond van soapachtige liefdesperikelen. Zelfs als de plantage aangevallen wordt door opstandige slaven (de film speelt in de tijd van de Bonioorlogen, waarin gevluchte slaven plantages aanvielen) is dat slechts een dramatisch middel voor spanning in de levens van de blanke plantagebewoners.

Hoe duur was de suiker gaat niet over slavernij, maar over de ravage die een kwaadaardige femme fatale ('ik kan iedere man krijgen die ik wil') in haar omgeving aanricht. Voor zo'n film hoef je het slavernijverleden er niet bij te slepen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden