Plus

Hoe de eigenaar van Café Kontakt in de goot belandde

Kroegbaas Bert Steenkist moest zijn Café Kontakt sluiten na vier jaar werkzaamheden voor de deur. Nu leeft hij van veertig euro per week.

Bert Steenkist voor Café Kontakt. 'Sommige gasten kende ik vanaf dat ze een jochie waren.' Beeld Marc Driessen

De spullen waar hij echt aan hechtte kon café-eigenaar Bert Steenkist (58) nog net redden. Toen hij terugkwam lag zijn bureau in tweeën gebroken voor de deur. Zijn computer stond bij het grofvuil. Café Kontakt en de naastgelegen woning van Steenkist werden leeggehaald wegens huurachterstand. "Om zes uur kon ik de sleutel inleveren en dat was het dan."

De twee nachten erna sliep Steenkist op een bankje op station Lelylaan, met een zak schone en een zak vieze onderbroeken als enig bezit. "Als kroegbaas ken je veel mensen, maar als je blut bent moet je het ineens zelf oplossen."

Sinds 1986 stond Steenkist met tussenpozen achter de bar bij Café Kontakt op de Admiraal De Ruijterweg. Toen het café in 2008 dicht moest omdat er een wietplantage was gevonden, mocht Steenkist van de gemeente een doorstart maken.

De blues
Hij blies het café nieuw leven in. De stamgasten kwamen weer terug. "Het café was een ontmoetingsplek," zegt Steenkist. "Sommige gasten kende ik vanaf dat ze een jochie waren." Ook hadden twaalf dartverenigingen Café Kontakt als thuisbasis.

In 2009 moesten de tramrails voor de deur een spoedoperatie ondergaan. De Admiraal De Ruijterweg was net weer begaanbaar, toen de straat werd heringericht. Dat moest opnieuw, omdat het fietspad niet goed lag. Steenkist: "Alleen via een gammele loopplank kon je het café bereiken."

Na de herinrichting moest in 2011 de gasleiding en even later de riolering vervangen worden. "Telkens moest de straat weer opnieuw open," zegt Steenkist. In 2012 werd de naast­gelegen Bes­tevaerstraat heringericht, en in 2013 moest de net gerepareerde tramrails alsnog worden vervangen. Van de twaalf dartclubs bleef er een over.

Steenkist ging van een omzet van 800 euro naar 30 euro per dag. "Jongelui met sportschoenen springen wel over die zandbak heen, maar de oudere klanten raakte ik kwijt." Op zaterdagavond zong hij altijd de blues. "Daar ben ik maar mee opgehouden, er was geen publiek meer."

Beeld Jorris Verboon

Zak aardappelen
In 2012 had Steenkist twee maanden huur­achterstand, maar hij gaf niet op. "Het moet toch een keer ophouden, dacht ik." Begin 2013 was het zover. "Maar je klanten komen natuurlijk niet meteen terug. Er zijn genoeg andere gezellige cafés in de buurt."

In februari 2013 vroeg de kroegbaas compensatie aan bij de gemeente. De deurwaarders liepen af en aan, dus vroeg hij met spoed om een voorschot. "Maar onder spoed verstaat de gemeente blijkbaar zes maanden." Zijn verzoek werd uiteindelijk afgewezen. Steenkist had de werkzaamheden kunnen zien aankomen, en het verband tussen de werkzaamheden en de omzetdaling was volgens de gemeente niet aan te tonen.

Op zaterdag 31 augustus 2013 werden zijn café en woning leeggehaald. Na twee nachten op straat kon Steenkist bij een vriendin slapen. "Haar kind moest bij mama in bed."

Voordat hij een woning in West kreeg aangewezen, woonde hij een half jaar in als mantelzorger van stichting Cordaan. Hij werkt nog steeds 120 uur per maand bij Cordaan. De vergoeding van 95 euro is voor hem 'een feestje'. Door zijn schuld van 43.000 euro leeft hij van 40 euro per week. Hij eet drie dagen van een zak aardappelen. Voor kleren is geen geld. "Dit overhemd kreeg ik van een kennis toen mijn vorige uit elkaar viel." Alleen 'dat achterlijke roken' doet hij nog.

Ook nadat Steenkist bezwaar had gemaakt, kreeg hij geen geld van de gemeente. Vorig jaar stapte hij naar de rechter. Waarom praten jullie niet een keer, vroeg deze. Steenkist heeft drie maanden lang gebeld. "Geen antwoord, niets." Hierna besloot de gemeente Steenkist 11.000 euro toe te kennen.

Het is alleen een vergoeding voor na april 2012, omdat de gemeente toen pas een compensatieregeling invoerde. Voor de schade van voor april 2012 moet Steenkist een nieuwe rechtszaak aanspannen. "Daarover ben ik met mijn advocaat in overleg."

Vier herseninfarcten
Het conflict is Steenkist niet in de koude kleren gaan zitten. Door de stress is zijn bloeddruk meer dan twee keer zo hoog dan normaal. Van zijn eerste drie herseninfarcten merkte hij niets, maar bij de vierde bleek het flink mis te zijn. "Mijn rechterarm werd ineens slap." Steenkist zit sindsdien aan de medicijnen. "Maar mijn bloeddruk is nog steeds veel te hoog."

"Het is triest wat de heer Steenkist meegemaakt heeft," zegt een woordvoerder van stadsdeel West. "Eerder is geoordeeld dat er geen schade is die in aanmerking komt voor vergoeding op basis van nadeelcompensatieregelingen. Wij hebben naar aanleiding van de laatste uitspraak van de rechter besloten om op basis van een hardheidsclausule een bedrag van 11.000 euro toe te kennen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden