Hockeybabe Polkamp: Zonder Spelen was mijn wereld ingestort

Na het olympisch goud bij Peking 2008 twijfelde hockeyster Sophie Polkamp even of ze nog wel wilde doorgaan tot Londen 2012. Haar studie aan het Amsterdam Fashion Institute wachtte. Uiteindelijk koos de 27-jarige verdedigster van Amsterdam toch weer voor het even mooie als zware leven als topsportster. 'Deze olympische campagne is misschien nog wel wat asocialer dan de vorige', zegt de blonde 'hockeybabe' met een glimlach.

Sophie Polkamp (l). Beeld anp

Een leven zonder hockey kan 'Soof' Polkamp zich nauwelijks voorstellen. 'Ik merk aan mezelf dat ik nu nog meer gefocust ben op Londen dan 4 jaar geleden op Peking. Als ik de laatste tijd een keertje ging eten in de stad, wilde ik vrij snel alweer naar huis. Anders kreeg ik het gevoel dat ik er niet helemaal voor ging. In dat opzicht is zo'n olympisch traject een aanval op je sociale leven. Je bent eigenlijk alleen maar met Londen bezig. Aan de periode erna denk je niet. Maar ik weet al wel dat dit mijn tweede en laatste Spelen zijn, haha.'

De 'honger' naar nieuw goud is groot bij Polkamp. De olympische triomf in Peking, onder leiding van de toenmalige bondscoach Marc Lammers en de huidige baas Max Caldas als assistent, smaakte eigenlijk alleen maar naar meer. 'Meedoen aan de Olympische Spelen is het hoogst haalbare in het hockey. Als je dan ook nog de titel wint, dan is dat zo'n geweldige ervaring. Die intense belevenis wil je dan het liefst zo vaak mogelijk meemaken. Maar ja, de Spelen zijn maar een keer in de 4 jaar. Dat maakt het dan juist weer extra speciaal.'

Polkamp, goed voor 116 interlands, is in de selectie van Caldas één van de acht Peking-gangers. 'Er zijn meer verschillen dan overeenkomsten tussen toen en nu. Alles is anders', concludeert ze monter. 'Ik was destijds een jonkie, nu behoor ik tot de routiniers. De hiërarchie is anders, de groepsdynamiek is anders en ook onze speelstijl is anders. Maar het blijft hockey. Er zijn meerdere manieren om tot winst te komen.'

Polkamp, die in Engeland op de dag van het groepsduel tegen China haar 28ste verjaardag viert (2 augustus), was lange tijd een vaste waarde bij Oranje. Een hardnekkige rugblessure, die tal van andere kwetsuren tot gevolg had, maakte haar uitzicht op Londen 2012 echter nogal troebel. 'Ik heb een heel raar, moeilijk en zwaar jaar achter de rug. Ik zat in een heel ander ritme dan mijn ploeggenoten. Ik moest vaak aangepast en vaak ook alleen trainen. Ik ben net op tijd weer fit. Het telefoontje van Max dat ik de olympische selectie had gehaald, kwam als een bevrijding. Anders was mijn wereld wel even ingestort.'

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden