Om de wereld

Het WK als pr voor Poetins Rusland

In de rubriek 'om de wereld in 800 woorden' één kwestie, twee visies: de Amsterdamse blik en een mondiale kijk op de actualiteit. Deze week: voetbalpropaganda in Rusland.

Beeld ANP

Pam

Fifa-voorzitter Infantino heeft gezegd dat Rusland 'het beste WK-voetbal ooit' gaat organiseren. Alweer, zou je bijna zeggen, want de Olympische Spelen die in 2014 in het Russische Sotsji werden gehouden, waren 'de beste Olympische Spelen ooit'. Weliswaar bleek even later dat de Russische staat op grote schaal met de dopingstalen had geknoeid, maar dat was voor de Wereldvoetbalbond geen reden om Poetin het WK voetbal te onthouden.

Als het om corruptie gaat, is de combinatie van Rusland en de Fifa niet vertrouwenwekkend. Je hoeft maar naar de loting te kijken en je ontkomt niet aan de indruk dat er een luchtje aan zit. Het zwakke Rusland zit met Uruguay, Egypte en Saoedi-Arabië in verreweg de zwakste groep. Wel toevallig. Niettemin zal het nog een hele hijs worden de Russische ploeg een ronde verder te krijgen.

Nederland doet niet mee, al hebben sommige wedstrijden een oranje tintje. Het bedrijf Barenbrug uit Nijmegen heeft de graszoden van de Zenith Arena in Sint-Petersburg gelegd en scheidsrechter Björn Kuipers is van de partij. Maar laten wij eerlijk zijn: is de afwezigheid van Nederland op het toernooi niet a blessing in disguise? Een klein geluk bij een groot ongeluk?

Niet alleen door de dopingschandalen heeft Poetin zich onttrokken aan wat voor fatsoenlijke staten min of meer gebruikelijk is, ook op de Krim, in Oost-Oekraïne en in Syrië heeft Rusland meedogenloos zijn eigen ­belangen laten prevaleren. Dat doen alle machtige staten, maar bij Poetin is de leugen wel een heel opzichtig wapen geworden.

Of het nu ging over de groene mannetjes die naar de Krim oprukten, over gifaanvallen in Syrië, of over het neerhalen van de MH17, altijd koos Poetin de weg van de keiharde ontkenning. Dwars tegen het overstelpende aantal bewijzen in.

Zou het niet erg ongemakkelijk zijn geworden als het Nederlands elftal in Rusland had meegedaan? Vrolijk voetballen in een land dat jouw onderdanen heeft gedood, terwijl zeker is dat de president van dat land daar glashard over liegt, zoiets lijkt een vrijwel onmogelijke exercitie. Daarnaast weten we dat een boycot doorgaans weinig uithaalt. Bram en Freek vingen al bot in 1978 met hun petitie om niet in Argentinië te gaan voetballen.

Vergeleken bij Rusland is Argentinië maar een klein land. Laten wij daarom verheugd zijn dat wij ons dankzij Hiddink, Blind, Advocaat en de spelers niet hebben geplaatst. Zo kunnen wij zonder schuldgevoelens aan het Blijburgse strand gaan liggen.

Max Pam

Brill
Drie maanden geleden bracht de Fifa een promofilmpje uit voor het WK voetbal, dat komende week van start gaat in Rusland. Ik heb het destijds gemist - misschien was het tot dwergstatus gedegradeerde Nederland ook wel overgeslagen door de wereldvoetbalorganisatie - maar werd erop geattendeerd door een ­artikel over het WK in het tijdschrift Prospect.

In het filmpje laten enkele legendarische ex-topvoetballers zien dat ze nog steeds met de nodige gratie een bal hoog kunnen houden. Maar zij zijn niet de hoofdrolspelers. Aan het slot neemt de camera ons mee naar een rijk gedecoreerd vertrek in het Kremlin, waar president Poetin en ­Fifa-baas Infantino hetzelfde kunstje met de bal vertonen. Poetin produceert zelfs het vermoeden van een glimlach in deze behendig gemonteerde opname.

Het filmpje symboliseert ongewild waar het bij dit WK vooral om draait: een pr-exercitie voor het Rusland van Vladimir Poetin. Dat is natuurlijk tot op zekere hoogte altijd het geval bij een groot sportevenement dat over de hele wereld massaal wordt gevolgd: het gastland hoopt goede sier te maken als kloeke natie - en als verlokkelijke toeristische bestemming.

Maar in het geval van Zuid-Afrika (2010) en Brazilië (2014) werd het WK opgestuwd door de geestdrift van de voetbalminnende bevolking, waardoor de gebrekkige voorbereiding en bedenkelijke gang van zaken bij de toekenning vanzelf in de vergeethoek raakten. Ik vraag me zeer af of dit bij het toernooi in Rusland ook gaat gebeuren. De meeste Russen lopen niet erg warm voor voetbal. IJshockey is een stuk populairder. De helft van de Russen heeft te kennen gegeven dat ze niet gaan kijken. In een peiling zei slechts een derde van de ondervraagden te verwachten dat de economie zal profiteren van het WK.

Het genoemde Prospect-artikel noemt nog een aantal dingen waardoor de belangstelling voor dit WK weleens zou kunnen tegenvallen. Het feit dat internationale clubcompetitie (Champions League) eigenlijk aantrekkelijker is dan landenvoetbal. De ook na het vertrek van Sepp Blatter aanhoudende geur van corruptie die rond de Fifa hangt. En Poetins straffe bewind.

Maar laten we de onzichtbare doch dwingende hand van Koning Voetbal niet onderschatten. Zelf zat ik, tegen beter weten in, afgelopen maandag toch weer naar de suffe wedstrijd ­Italië-Nederland te kijken, almaar hopend dat het enerverender zou worden. Dikke kans dus dat ik straks ook geen weerstand kan bieden aan het leveren van een bijdrage aan de kijkcijfers van de sympathieke ­Belgen en de stoere IJslanders.

Paul Brill

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden