Column

Het water als een vijand en als vriend

Theodor HolmanBeeld Wolff

Zijn lichaam leed destijds een vreemd soort lijden
Waaraan je nauw'lijks wat kon doen dan hopen
Dat wat het lichaam was binnengeslopen
Misschien voor lange tijd weg viel te snijden.
Hij had geluk, de celdeling verdween.
Toen wilde hij zijn nieuwe lichaam tarten.
Hij trainde hard en won ons aller harten.
Hij werd aldus olympisch fenomeen.
Maar ook zijn hart bleek door het goud geraakt.
Het leed wat hij ooit zelf geleden had,
Bestreed hij, en hij toog op oorlogspad.
De kanker moest voor eeuwig doodgemaakt.
In elf steden zou hij zwemmend vechten!
Het water als een vijand en als vriend.

Hij streed, en ach wat streed hij nietsontziend.
Hij leek zich van de wereld te onthechten.
Hij vocht in Ljouwert, Snits en Drylts, ging door,
Zat er doorheen, ging door, hij kon niet meer,
Toch Sleat, Starum, Hylpen, alles deed zeer,
Toch doorgaan, Warkum, Boalsert, 't Water: goor.
Daar was Harns, Frjentsjer, door... en door... Toen brak
De mens door en hij rees op als een held.
Ithaka was niet het doel, de tocht telt.
Zo'n mens mag nimmer eindigen als wrak.

Hij toonde ons: er is een ander lijden,
Het offer dat je brengt voor hoger doel.
Zijn offer vraagt daarom ons plichtsgevoel
Te volgen en te storten voor de strijd.
Voor man en vrouw en ook het kind dat lijdt.
Een monument voor Maarten van der Weijden.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden