Recensie

Het Vondelpark gevoel: al 150 jaar een groene oase (****)

Op het hoogtepunt van de flowerpower, in 1973, werden in het Vondelpark meer dan 100.000 'openluchtslapers' geteld. Veertig jaar later wandelen, spelen, voetballen en zonnen er jaarlijks meer dan tien miljoen bezoekers in de twee kilometer lange en driehonderd meter brede groene 'reuzenlong' van Amsterdam.'

Beeld Frank Paridon

Het zijn zomaar wat weetjes uit het jubileumboek Het Vondelpark gevoel. Volgend jaar is het alweer 150 jaar geleden dat het park werd aangelegd, voor fietsers en wandelaars die zich eventjes buiten de drukke stad wilden wanen. Tijd dus voor 'een lofzang in beelden', want de jubileumuitgave is vooral een fotoboek, vol sfeerimpressies van toen en nu.

Spirituele parkgangers
Het is onderverdeeld in een fiks aantal hoofdstukken waarin alle seizoenen, maar ook onderwerpen als honden, bloemen, kinderen, spirituele parkgangers en buren, door fotograaf Frank van Paridon zijn vereeuwigd.
Van Paridon struinde uren door het groen om de ziel van het stadspark bloot te leggen. 'Het park,' schrijft hij, 'als speeltuin en sportschool van de stadsbewoners, waar je als volwassene je voetbaldromen nog altijd kunt waarmaken, een terrasje kunt pakken en een luchtje kunt scheppen (...) Om te flirten, te zoenen en om verliefd te luisteren naar de mensen die er muziek maken.'

Halsbandparkiet
Met meer dan twintig entrees naar 'een wereld waar de verbeelding aan de macht is en je, als je goed om je heen kijkt, altijd weer blij wordt verrast'.
Genoeg mooie woorden. Nu de foto's : van vroege lentegangers onder een witte bloesemboom tot futuristische rijwielen, een close-upje van de halsbandparkiet en een portret van dik aangeklede hondenuitlaters.

Bij de oprichting van het park was één van de voorwaarden dat de honden van de welgestelde initiatiefnemers er lekker konden rondrennen. En omdat het nog altijd, aldus Van Paridon, 'bijna allemaal goed opgevoede honden uit Zuid zijn, gaat het niet vaak mis'. Dat mag een klein wonder worden genoemd met zo'n 200.000 bezoekende honden per jaar.

Tolerantie
Opmerkelijke afwezigen: de zwervers op hun vaste bankjes, die toch ook onderdeel uitmaken van het Vondelparkgevoel. Maar ja, dat levert natuurlijk geen fijne plaatjes op. En het is een feestboek, tenslotte. Met zowel opvallende als soms wat minder verrassende foto's. Een park blijft toch een park. Al wordt wel even aangestipt dat er 'alles kan en mag, alleen of met heel velen'.

Die tolerantie, stelt Van Paridon, is de erfenis van de oude Vondelparkslapers. De groene Vondeloase heeft onder meer het hostel aan de rand van het park aan hen overgehouden. En, natuurlijk het Openluchttheater, opgericht in 1974 voor feesten en happenings, een plek 'waar nog steeds een walm van vrijheid wordt gekoesterd'.

Groene stadsoase
Elk hoofdstuk wordt ingeleid met een korte tekst en een nostalgische zwart-witplaat uit het Stadsarchief. Schilderachtige taferelen zijn het vaak, zoals het terras van Het Groot Melkhuis bij avond (1935), een parade van politiehonden (1927) en natuurlijk het monument van Joost van den Vondel zelf, dat al in oktober 1867 werd opgericht.

Jaren stond de dichter er onaangeroerd. Tot krakers in 1982, tijdens de onrustige dagen rondom het kraakpand Vondelstraat 36, zijn kop eraf hakten. Het hoofd werd teruggevonden en na bijna een jaar weer teruggeplaatst. Ook de groene stadsoase ontkomt niet altijd aan het stadse rumoer.


Boek: Het vondelpark gevoel
Ondertitel: Toen en nu in Amsterdams leukste park
Auteur: Frank Van Paridon
Uitgever: Wereldbeeld
Prijs: €24,90

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden