Plus

Het succes van Wil van Soest en haar Partij van de Ouderen

De verkiezingsoverwinning van de Partij van de Ouderen (één zetel) kan worden samengevat als 'Het succes van Wil'. Wil van Soest (81), fractievoorzitter: 'En dat zonder media-aandacht en met een klein budgetje.'

Wil van Soest met Henk de Wid voor Ome Toms poffertjeskraam: 'Ik wil een ander geluid horen.' Beeld Dingena Mol

Tom Leeflang (60, nummer 7 op de lijst) - oftewel poffertjesbakker Ome Tom van de Dappermarkt - staat in zijn kraam, schort om, pet op. Hij flipt poffertjes terwijl hij het 'geheim van Wil' probeert te ontrafelen.

Anderen hebben het over eigenschappen als transparantie, doorzettingsvermogen en toegankelijkheid, maar Ome Tom heeft er nog één: "Wil bemoeit zich overal mee en dat doet ze heel erg goed."

Bemoeizucht
Van Soest, droog: "Ja, dat krijg je met een groot gezin." Van Soest, weduwe sinds 2010, heeft vijf kinderen en vijf achterkleinkinderen. Haar dertiende kleinkind is nota bene in de verkiezingsnacht geboren - alsof ze dat ook nog wist aan te sturen. Ze heeft in Noord twintig jaar in de deelraad gezeten, en de afgelopen vier jaar zat ze in de gemeenteraad.

Maar bemoeizucht dus. "Tijdens de campagne stond ze bij mijn kraam en dan zei ze: 'Hé Tom, je moet díe klant nog helpen. Tom, díe meneer staat al lang te wachten'."

7752 Amsterdammers stemden vorige week op de Partij van de Ouderen in Amsterdam. Daarmee haalden ze één zetel, net zoveel als het CDA, de ChristenUnie en Bij1 van Sylvana Simons - 'met hun campagnegeweld'.

Tot ieders verrassing wisten ze ook de 'grote' partij 50Plus buiten de gemeenteraad te houden. "En dat zonder media-aandacht en met een klein budgetje," zegt Van Soest met een tongval zo Amsterdams als de Dappermarkt zelf. "We waren al dood verklaard."

Een ander geluid
Henk de Wid (73), een man met een lange jas, een ontembare bos grijs haar en een stem als die van een blueszanger, steekt zijn hoofd in de poffertjeskraam van ome Tom. "Zitten jullie in de raad, of niet? Ik heb op jullie gestemd. Voor het stadsdeel dan. Voor de gemeente heb ik Forum voor Democratie gekozen."

Van Soest wendt zich tot De Wid: "Waarom Forum voor Democratie?"

De Wid: "Ik ben een linkse rakker, maar ik wil nu een ander geluid horen."

Van Soest: "Een ander geluid, dat hoor ik zo vaak. Dan denk ik: wat wil je dan?"

Op de goede weg
De Wid: "Ik ben zo'n Nederlander die precies weet hij denkt, maar het niet goed kan uitspreken." Op de Partij van de Ouderen stemde hij vanwege zijn leeftijd, van de standpunten weet hij nagenoeg niets. De Wid tot slot: "U bent op de goede weg. Ik ga boodschappen doen."

Van Soest loopt naar haar auto in de Dapperstraat. Ze stapt in, klapt het spiegeltje omlaag. "Pfff, ik zie er niet uit." Vanmiddag, na deze tocht langs haar achterban, gaat ze in haar bubbelbad. Na een uitputtende campagnetijd heeft ze dan eindelijk tijd voor haarzelf. "Met een lekker zeepie erbij."

Ze start de auto, een kleine Mercedes met wat schrammen op de hoeken, en rijdt naar de Buiksloterweg. Eenmaal daar stuit ze op werkzaamheden. Er wordt een keerpunt voor de bus aangelegd. De parkeerplekken zijn weg. Van Soest, niet al te autoriteitsgevoelig, parkeert illegaal op het terrein van de Tolhuistuin. Normaal kan dat niet, maar iemand heeft twee paaltjes weggehaald.

Een bloedhekel
In café De Pont zit het echtpaar Peter (70) en Anneke Wouterse (54), beiden hebben op Van Soest gestemd. Peter Wouterse, stedenbouwkundige, en Van Soest kennen elkaar nog van vroeger. Toen hij nog een hoge ambtenaar was en zij luis in de pels in de deelraad in Noord. Zij: "Toen lagen we elkaar nog niet zo." En hij: "Wil had een bloedhekel aan alles wat stadsdeelorganisatie was en ik was daar directeur."

Ze hebben elkaar nu gevonden in hun strijd tegen de brug over het IJ.

Van Soest is niet goed te plaatsen in termen van links of rechts, ze gaat ver beide kanten op. Sociale huurwoningen kunnen er niet genoeg zijn. Ze is voor armoedebestrijding en tegen bezuinigingen in de zorg. Aan de andere kant van het politieke spectrum zit ze met opvattingen als: minder opvang van erkende vluchtelingen en een moskeeënstop.

Heel uitgesproken
Wouterse: "Niemand is heel uitgesproken in zijn denken. Je zoekt naar programma's waar je de meeste overeenkomsten vindt."

Op naar de Pekmarkt. "Levensgevaarlijk, deze weg," zegt ze terwijl ze in de Van der Pekstraat rijdt. "Ze sjezen hier als gekken, vlak achter de kramen." Van Soest helpt de marktkooplieden die het anders willen. Beter. "Het aanbod is allemaal hetzelfde. Teveel van het één en te weinig van het ander."

Ze rijdt nog een stukje verder. "Kijk, daar ligt winkelcentrum Mosveld. Nu een dooie boel. De markt moet daar terugkomen. De kramen en de winkels versterken elkaar."

Eenmaal uit de auto en op de markt horen we dezelfde verhalen van de achterban van Van Soest. "Van der Pek moest een soort P.C. Hooftstraat van Noord worden, maar voorlopig lijkt het meer op de trambaan van de Overtoom," zegt Rob Arbeider van de snoepkraam. "Van dat verkeer en al die dingen hadden we op het Mosveld geen last."

Helpen bij de belastingaangifte
Zijn overbuurman, die hier vanwege zijn schoenenkraam bekend staat al Theo Schoen (76), denkt er al net zo over.

Over Van Soest zegt hij: "In de politiek is het: 'Veel beloven, weinig geven, doet de gek in vreugde leven.' Maar niet bij Wil van Soest. Deze mevrouw is van ons. De anderen zien we alleen in verkiezingstijd. Zij is de enige die wat voor ons doet."

Van Soest: "We kijken wat we kunnen regelen, Theo. Ik kan niks beloven."
Dan gaat haar telefoon. Een oudere dame. Waar Van Soest blijft, want ze zou toch helpen bij de belastingaangifte. "Ik kom eraan!" Dat bubbelbad moet nog langer wachten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden