Festival

Het raadsel van de 'out of bed look' op Het Lentekabinet

Dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Op basis daarvan wordt een algemeen oordeel gevormd.

Mensen
De grote baard en het 'rave-keppie' (een aan de zijkant opgeschoren kapsel) zijn op hun retour, bewijst de voorhoede van aanwezige hipsters. Tuinbroeken en hoeden zijn het nieuwe dingetje. Het gevoel dat je bekruipt is die van de 'out of bed look': jongens die doen alsof ze zo uit hun bed zijn gestapt, maar stiekem uren bezig zijn geweest met hun haar en het goede witte t-shirt. Of dat gevoel klopt zullen we nooit weten en misschien maakt het ook niet uit. De mensen zien er goed uit en het optimisme waarmee ze de dag benaderen is charmant. Wat er vandaag beter kan in 't Twiske? 'Niks. Nouja, iets dichter bij huis dan.'

Eten en drinken
Het aanbod is beperkt en verantwoord. Zelfs de friet is biologisch en vlees wordt niet verkocht. De vleesvervangers daarentegen zijn niet niet aan te slepen. De eetstand van Jaap Korteweg, echtgenoot van Marianne Thieme (Partij voor de Dieren) en de grote man achter het concept van De Vegetarische Slager op de Rozengracht, draait overuren. Het is vechten voor een vegetarische hamburger. Waar dat dan van gemaakt is? Geen idee. Maar de structuur is vergelijkbaar met gewoon vlees, volgens een jongen die na een dikke twintig minuten wachten zijn 'burger' uit het bolletje liet glippen. Een vergelijkbare structuur, die kennelijk lekker genoeg is om van de grond te eten.

De klap op de verantwoorde vuurpijl is het biologische schepijs van 'De IJsmakerij', dat ook een winkeltje heeft op de Bellamystraat en elke zaterdag op de Noordermarkt staat. Een smaak als basilicum-citroen is volkomen normaal, de whiskey-Bastognekoek variant is speciaal vandaag voor de festivalganger. 'Met drie procent alcohol.' Over drank gesproken: dat ligt een stuk minder gecompliceerd dan het eten. Het is al snel duidelijk dat slechts een enkeling is gecharmeerd van een mixdrankje. Het is bier of water wat er wordt gedronken. Warsteiner, eventueel Radler (want twee voor de prijs van één) of een Southern Comfort Up.

Muziek
Een opvallend gevariëerd programma tijdens Het Lentekabinet en dat moet ook wel, want het festival belooft eigentijdse elektronische muziek, kunst en cultuur. Een festival met 'verdieping,' zoals de organisatie zelf zegt. Muzikaal gezien komt het die belofte zeker na. Deephouse en harde techno worden afgewisseld met vrolijke deuntjes van de negen jongens van 'Jungle By Night'. Elke keer weer krijgen deze gozertjes - want dat zijn ze met hun twintig jaar - het publiek mee. Het is maar goed dat ze een kwartiertje langer doorspelen dan gepland.

Om het festival wat 'verdieping' te geven heeft de organisatie het literaire tijdschrift 'Das Magazin' en internetmedium De Correspondent uitgenodigd voor wat culturele interactie. De door hen georganiseerde lezingen zitten alle vier vol, maar de tent was dan ook niet groot. Verderop zitten mensen met koptelefoons op, ze luisteren naar radio De Poes. In het bos staat 'Let's kill the moonshine.' Vanuit een caravan biedt hij zijn klanten de mogelijkheid voor drie euro een porseleinen beeldje kapot te schieten met een geweer. Als dat niet lukt is er de optie tot het gebruiken van een hockeystick. Hij heeft overigens ook wel eens in het Stedelijk Museum gestaan. Tot zo ver de kunst en cultuur.

Aankleding
Het barst van de wigwammen, hangmatten en kleine podia in 't Twiske. Het terrein is groter dan vorig jaar, wat maakt dat de intimiteit die de organisatie heeft geprobeerd te creëeren soms ver te zoeken is. Zeker in het begin van de dag, als het niet uitverkochte feest nog op gang moet komen, oogt het soms leeg op de grasvelden. Bij de wc's is het nooit echt druk, misschien omdat er geen spiegels hangen waarin mensen zichzelf kunnen verliezen. Prettig. Ook omdat het uitnodigt om te denken dat de eerder genoemde 'out of bed look' inderdaad rechtstreeks uit bed komt.

Algemeen oordeel
Dit festival is er één om kritisch op te zijn. Niet vanwege de tekortkomingen, maar juist omdat iedereen er zo tevreden bijloopt. Voor een buitenstaander oogt Het Lentekabinet ongetwijfeld als een festival met muziek en mensen zoals daar zo veel van zijn. Maar wie mee springt met 'Jungle by Night' of losgaat op Julio Basmore voelt zich anders en vindt het waanzinnig in 't Twiske.

Ja, er staan lange rijen voor het biologische voedsel. Ja, het zou mooi zijn als de locatie niet nog tien kilometer fietsen was vanaf de pont. En ja, de cultuurcomponent mag de volgende keer iets meer uit het verdomhoekje worden getrokken. Op deze manier raakt 'de cultuur' ondergesneeuwd in al het festivalgeweld en is het rijtje tenten niet meer dan een doorloop naar het volgende podium.

Maar toch. De tekortkomingen hebben wel wat. Een mens moet iets hebben om over te klagen, toch?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden