Plus

Het Pestanahotel is een vreemde eend in De Pijp

Het Pestanahotel vestigt zich in het oude raadhuis van Nieuwer-Amstel. Daarachter ontstaat een Cultuurplein met een OBA en het Ostadetheater. De Pijp krijgt er zomaar een enclave bij.

De ingang van het Pestanahotel Beeld Eva Plevier

Tegen historiserende architectuur hebben critici altijd wat meewarig aangekeken. Een van de redenen is het gebrek aan originaliteit. Nieuwe villa's in jarendertigstijl zijn zelfs verketterd.

Bij het nieuwe Pestana Riverside Hotel aan de Amsteldijk doet zich iets merkwaardigs voor. Hier is sprake van een replica, plus nieuwbouw die de 19de eeuw citeert.

Het is een spel der verwarring: als de nieuwe hotelvleugels over een paar jaar zijn verouderd, weet de voorbijganger niet meer wat oud en wat nieuw is.

Dat was ook de bedoeling van Andries Laane van Villanova Architecten uit Rotterdam. Zijn bureau laat zich leiden door de context, in plaats van een contrast met het verleden te scheppen.

Bar-restaurant Arc Beeld Eva Plevier

Het hotel heeft zich gevestigd in het voormalige gemeentearchief, dat ooit gebouwd was als raadhuis voor de gemeente Nieuwer-Amstel. Die gemeente heeft nog vijf jaar bestaan voordat Amsterdam het gebied annexeerde.

Roelof Kuipers, toenmalig opzichter van Gemeentewerken van Nieuwer-Amstel, ontwierp het tussen 1889 en 1892 in de stijl van de Hollandse neo­renaissance. Het gemeentehuis van Bolsward stond model voor dit gebouw - en zo komen er nog meer klonen voor van dat stadhuis in Nederland. 19de-eeuwse architecten hadden klaarblijkelijk geen moeite met het kopiëren.

Speels aanzien
Met de komst van het modernisme is dat radicaal veranderd. Een architect mocht, ja moest een breuk forceren tussen oud en nieuw - zie de universiteitsgebouwen aan het Singel, zie de vleugels naast en achter het Trippenhuis.

Daar hoorden ook de depots aan de Amsteldijk bij. Die werden in de jaren zestig van de vorige eeuw als abstracte bunkers tegen het raadhuisje aangeschoven. Kunstenaar Bob Bonies ontwierp ter vergoelijking drie 'mikadostokken' voor de blokken, maar het heeft de architectuur niet mogen redden. Ze zijn roemloos verdwenen, nadat het gemeentearchief in 2008 naar de Vijzelgracht was verhuisd.

Villanova Architecten hebben op meer plaatsen in Amsterdam oud en nieuw met elkaar verzoend - dat is het verschil met de botsende benadering van 40 jaar geleden.

Pakhuis Afrika, Loods 6 op het KNSM-eiland en vooral het Broederhuis in West zijn voorbeelden van gebouwen waar het verleden wordt gekoesterd door nieuwbouw die misschien niet revolutionair is, maar wel respectvol.

De versiering met wit-betonnen strips op de gevels aan de Amsteldijk kun je een eigentijdse vertaling noemen van de spekbanden in de naburige herenhuizen en in het oude raadhuis zelf.

Een risaliet, een naar voren springende kolom in de gevel, zien we ook, zodat de gevelwand een speels aanzien heeft gekregen. Balkons, ach ja, die horen er ook bij, hoewel we er nog nooit een hotelgast op hebben zien staan.

Toen in 2008 het idee opkwam om een hotel in het voormalige archief plus depotgebouw uit 1914 te vestigen, stond het sein op rood: het gebouw werd te klein geacht voor een vijfsterrenhotel en de crisis in de bouw deed zich al voelen.

Een aparte vleugel met conferentiezalen in de plint en een glazen brug als verbinding was domweg nodig voor een gezonde exploitatie. In het neorenaissancegebouw zijn op een slimme manier hotelkamers geperst, onder de hanenbalken bij de klokkentoren, met een eigen dakterras achter de leien dakpannen, of met een entresol onder de tongewelven.

Imposante kornoelje
Je kunt je afvragen of het raadhuisje zich wel leende voor een hotel, want er gaat veel ruimte op aan trappen, gangen en zalen. In het depotgebouw - met een betonnen structuur - waren de plafonds laag, om de archiefmedewerkers te ontlasten bij het zoekwerk: de hotelgast van nu moet accepteren dat de boxspring griezelig dicht het plafond nadert en dat er voorzetramen zitten voor de vensters met hun ijzeren roeden.

In het neorenaissancegebouw aan de Amsteldijk zijn op een slimme manier hotelkamers geperst. Het interieur is ontwikkeld door Paul Linse, met onder meer bar-restaurant Arc in de glazen serre tussen de monumenten Beeld Eva Plevier
Een kamer in het Pestanahotel Beeld Eva Plevier

Zoals het raadhuis op de rand van Nieuwer-Amstel lag, zo is het Pestanahotel een vreemde eend in de bijt in De Pijp. Misplaatst in zijn omgeving. De gemeente werkt nog aan de inrichting van de openbare ruimte, die wordt begrensd door appartementen plus een OBA-vestiging: die verhuist van het gebouw Cinetol in de Tolstraat naar 'het Cultuurplein'.

Van de theaterzaal zal ook het Ostadetheater gebruikmaken. De voormalige diamantslijperij van Asscher, straks gevuld met appartementen en horeca, vormt de zuidelijke wand van het Dora Tamanaplein.

Intussen kan de hotelgast zich neervlijen in het rust-en-comfortprincipe van interieur­architect Paul Linse, het zwembad plus sauna in de kelder en het restaurant Arc van Peter Lute in de glazen serre tussen de monumenten. Ze krijgen bovendien het gezelschap van een kornoelje cadeau, een boom als een beeldhouwwerk op het terras, die qua grilligheid zo in een Van Goghschilderij zou passen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden