Festival

Het moet gezegd worden: tijdens Pacha waan je je even niet in Amsterdam

Dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Aan de hand daarvan wordt een algemeen oordeel gevormd.

Mensen
Voor de eerste zonnestralen van het jaar is iedereen opvallend bruin en dat mag graag laten zien worden. Van achter grote glimmende Prada, RayBan of Carrera zonnebrillen lonken bezoekers er lustig op los. De dames hullen zich in korte broekjes en buiktruitjes, ook als dat net meer laat zien dan wellicht nodig was geweest. 'Less is more', op het Ibiza van Amsterdam. Gelukkig is iedereen bruin. Weinig gympen trouwens hier, maar cowboylaarzen of open schoenen met enorme plateauzolen. Ook als je er niet zo goed op kunt lopen en daarom tegen iemand opbotst. Want hoewel het met 15.000 mensen druk is op Java-eiland, blijft de sfeer gemoedelijk. Wie per ongeluk een getatoeerde spierbundel aanstoot, krijgt geen duw terug, maar een knuffel. En een dansje als je daarvoor in bent.

Eten en drinken
Natuurlijk kan je op Pacha gewoon een frietje eten. Of een hamburger. Maar waarom kiezen voor fastfood als er een oesterbar is? Het festival is van alle (luxe) gemakken voorzien, waar de champagnebar en het sushirestaurant de meest opvallende zijn. Ook niet te missen is het 'table service deck' links van het hoofdpodium, waar mensen een tafel kunnen reserveren om naar lieve lust drank bestellen. Een vleugje Ibiza zullen we maar zeggen. Maar ook voor de 'gewone man' is er genoeg aanbod. Zo is het dringen bij de Bacardi Bar: 'doe mij maar een Razzo'tje'. Een andere populaire bestelling tijdens de derde editie van Pacha is 'Trojka', volgens het barpersoneel. Het drankje is een mengeling van wijn en wodka. En oja, het is roze.

Muziek
Pacha in Amsterdam heeft vier podia met vrij toegankelijke house en techno. De reden dat er veel buitenlanders op het festival afkomen, heeft vermoedelijk te maken met de line-up . Grote namen zoals Benny Rodrigues, Roger Sanchez en Sander Kleinenberg sieren het programma. Op het hoofdpodium staat de hele dag een mc, in de minst bijzondere gevallen om het publiek te enthousiasmeren en in het beste geval om live mee te zingen. De combinatie van Benny Rodrigues en een vrouwelijke mc is een groot succes. Een meisje dat praktisch op het podium klimt en helemaal losgaat, blijkt geen idee te hebben wie ze hoort. Of dat uitmaakt? Zo te zien niet.

Aankleding
De ijdele mens komt niks te kort bij Pacha. Bij de -opvallend schone- wc's geen lullige, beslagen ruitjes, maar joekels van spiegels. Zelfs in de kluisdeurtjes zijn ze te vinden. De organisatie heeft minstens evenveel zorg besteed aan andere details. Drie keer per dag vaart een boot in een uur tijd rondom het eiland. Alles is rood en wit, er is een hippiemarkt en er zijn genoeg acts om je uren mee te vermaken. Een blik halfnaakte mensen opentrekken en het podium opsturen bijvoorbeeld. Dat zij tegen het eind van de avond inmiddels voor de derde keer staan, mag niet deren.

Algemeen oordeel
De belofte was Ibiza in Amsterdam. Er was geen zand. Er was ook geen helblauw water. Maar er was zon en een heleboel mensen die best een keer naar Ibiza zouden willen. Vaders met kinderen en hun aanhang, groepjes vrienden en stelletjes. Tot die tijd maakt Pacha op Java-eiland de droom ruimschoots goed. Zeker als het begint te schemeren. De warmte van de vuurkanonnen, de groen-geel-rood-blauwe lichtjes en een lasershow dragen daar hun steentje aan bij. Het moet gezegd worden: je waant je even niet in Amsterdam. De grote vraag is of de buren aan de overkant van de Javakade er ook zo over denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden