Column

Het ligt niet aan de wedstrijden, maar aan het feit dat Canada heel groot is

Verslaggever Annemarie Postma volgt namens Het Parool het Nederlands vrouwenelftal op het WK voetbal in Canada. Twee keer per week schrijft ze over haar belevenissen.

Annemarie Postma. Beeld Het Parool
Annemarie Postma.Beeld Het Parool

Ik ben in het paradijs. Een Airbnb-paradijs, met dank aan de collega's van Voetbal International, die mij dermate zielig vonden dat ze me een bed aanboden in hun luxeappartement in West-Vancouver, met uitzicht op het water en een zwembad aan huis. Normaal gesproken ben ik niet van de liefdadigheid, maar een leven bestaat niet enkel uit principes, dus gooi ik die van mij geregeld overboord. Zo ook in dit geval.

Bovendien was mijn andere optie te couchsurfen (oftewel, bij een wildvreemde 'local' op de bank crashen met als megagroot voordeel dat het gratis is). Een puike oplossing als je zoals ik freestyle en met krappe portemonnee het WK voor vrouwen volgt. Op de tien verzoeken die ik had verzonden, had ik echter alleen antwoord gekregen van een 35-jarige man die begin dit jaar zijn eigen hondenuitlaatservice was begonnen. Zelf had hij nooit honden gehad, las ik op zijn profiel. Dat vond ik verdacht.

Maar goed, ik was dus gered. En nu zit ik in Vancouver. Een stad met uitzicht op de bergen en half omringd door water waarin orka's zwemmen. En er schijnt een wereldkampioenschap aan de gang te zijn.

'Nearly two weeks after it started, the Women's World Cup feels like it's been going on for months. Possibly years. Actually, someone should go down and check that the Earth's core is still spinning,' schreef een Canadese sportjournalist.

Het toernooi leeft inderdaad niet. Dat ligt niet aan de wedstrijden, maar meer aan het feit dat Canada gewoon een heel groot land is. Ik ben nu twee keer van oost naar west gevlogen voor vier potjes voetbal. Eén journalist is na de poulefase al gesneuveld. Zijn werkgever vond het niet lucratief genoeg om hem nog voor één wedstrijd naar de andere kant te laten vliegen.

De journalist in kwestie vond het zelf niet zo erg. Hij was al een keer in Vancouver geweest. Toen ik opperde dat het wel zuur zou zijn als Nederland zou doorgaan, lachte hij me uit. Dat ging nóóit lukken tegen Japan.

Daar denk ik anders over. Bovendien, als ik ergens aan begin, maak ik het graag af. Sommige van mijn principes zijn mij wel heilig.


Wilt u reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden